Άϊρτον για πάντα

Post date:

Author:

Category:

Αν ζούσε ο πιο χαρισματικός οδηγός της Φόρμουλα 1, θα ήταν 62 ετών. Όμως, όπως οι περισσότεροι τεράστιοι του σπορ και της γενικότερης ιστορίας, «έφυγε» νωρίς. Πρόλαβε, ωστόσο, να μπει στο hall of fame της αθανασίας, αλλά και να κάνει τον τελειότερο γύρο που έγινε ποτέ. Senna per sempre

Η Πρωτομαγιά του ’94 ήταν σκληρή. Σκληρή σα τσιμέντο. Εκεί όπου έσκασε η Williams FW16, το μονοθέσιο που οδηγούσε ο Άιρτον Σένα την αποφράδα μέρα


Η στροφή «Ταμπουρέλο», στην πίστα της Ίμολα, στο Autodromo Enzo e Dino Ferrari, την 1η Μάη, ακριβώς είκοσι οκτώ χρόνια πριν, έγινε ο τοίχος που έπληξε θανάσιμα τον πιο αγαπητό, τον πιο ταλαντούχο, τον πιο μαχητή οδηγό στη νεότερη ιστορία του σπορ.

Έκλαψαν, δάκρυσαν, άλλοι θρήνησαν και άπειρα γράφτηκαν για τον βραζιλιάνο «θεό». Μπορεί και ο Ένζο Φεράρι μαζί με τον γιο του, Ντίνο, κάπου ψηλά να έκαναν το ίδιο. Έκτοτε, η Ίμολα δεν θα ήταν ίδια.

- Διαφήμιση-

Ο Σένα είχε αυτό το μαγικό «κάτι». Δεν είχε να κάνει μόνο με τη φυσική του ταχύτητα. Δεν είχε να κάνει με τον τρόπο που «χόρευε» στη βροχή. Άλλωστε, είχε συνηθίσει ήδη από πιτσιρικάς, να βλέπει τον πατέρα του βα βρέχει με το λάστιχο μία μικρή πίστα και εκεί, ο τετράχρονος Άιρτον Σένα ντα Σίλβα, να μαθαίνει να στρίβει με το πρωτόλειο καρτ του.

Δεν ήταν ούτε το πάθος με το οποίο πάλευε για το τελευταίο χιλιοστό του κάθε apex, όπως λέγεται στη γλώσσα του motorsport το κέντρο της καμπής.

Ο Σένα είχε τη συνολική προσωπικότητα, εκείνο το χαρισματικό κοκτέιλ χαρακτήρα, φιλοσοφίας, εσωτερικής ηρεμίας, αγωνιστικού και γενικότερου μενταλιτέ που υπερβαίνει την όποια δεξιοκινητική ικανότητα. Ήταν ο γλυκός μύστης της ταχύτητας 

Ως γνωστόν, η Williams, ένα τελειοθηρικό αλλά δύσκολο μονοθέσιο, έμελλε να γίνει το αυτοκίνητο με το οποίο μεταφέρθηκε στην επόμενη διάσταση της ζωής ή όπου, τέλος πάντων, θεωρεί ο καθένας. Ξεκόλλησε στην αριστερή παρατεταμένη με κάποια 307 χλμ/ώ. και έσκασε στο αδυσώπητο τσιμέντο της Ταμπουρέλο με 233 χιλιόμετρα.

Όπως έδειξε η τηλεμετρία, είχε προλάβει να πατήσει το φρένο για δύο δευτερόλεπτα. Μέσα σε δύο λεπτά, ο Σένα είχε χάσει 4,5 λίτρα αίματος – περίπου το 90% της συνολικής ποσότητας. 

Δεν έχει νόημα να γραφτεί το πώς, το γιατί και το διότι, ούτε οι βαθύτερες τεχνικές αιτίες για το πώς έσπασε η κολώνα του τιμονιού και όλα τα σχετικά που ανάγκασαν την ιταλική δικαιοσύνη να βγάλει το πόρισμά της δεκατρία χρόνια μετά το δυστύχημα. Το σίγουρο, πάντως, είναι πως κανείς δεν ξανασυμπάθησε τις Williams.

Αντίθετα, το μονοθέσιο με το οποίο ταυτίστηκε ο βραζιλιάνος ήταν η McLaren. Με αυτήν είχε κερδίσει τα τρία παγκόσμια πρωταθλήματα της καριέρας του (1988, 1990, 1991) και με μία τέτοια, επίσης, είχε κάνει τον τελειότερο γύρο που έγινε ποτέ στην ιστορία της F1. Είναι αυτός που ίσως και ο ίδιος θα ‘θελε να τον θυμόμαστε. Τότε, στο Μονακό, το ’88, στις κατατακτήριες δοκιμές.

Όπως είχε πει ο ίδιος περιγράφοντας την οδήγησή του εκείνη τη μέρα στους δρόμους του πριγκιπάτου, «ένιωθα σαν να οδηγώ ενστικτωδώς. Βρισκόμουν σε μια διαφορετική διάσταση, σε ένα τούνελ, πέρα απ΄τη συνειδητότητά μου». Ήταν η πιο έντονη, στα όρια της θρησκευτικής έκστασης, εμπειρία που είχε ζήσει. Στον αγώνα υπήρξε μια παρόμοια κατάσταση.

Ο Σένα, οδηγώντας σε ένα τελείως άλλο επίπεδο, άγγιξε ξανά την υπερβατική τελειότητα. Έστω και αν, όντας 55 ολόκληρα δευτερόλεπτά μπροστά από τον άσπονδο «ομόσταυλό» του, τον Αλέν Προστ, έκανε λάθος, χτύπησε τη μπαριέρα και έφυγε κατευθείαν για το διαμέρισμά του στο Μονακό. Δεν πήγε ούτε στα πιτ.

Νομίζω αξίζει να δείτε το επίσημο, υπέροχο, συναισθηματικό βίντεο που «ανέβασε» η αγαπημένη του ομάδα για να τον τιμήσει.

Όλο αυτό μάλλον δε θα ξαναγίνει ποτέ. Έγινε τότε. Καμία σχέση με το σήμερα.

Όχι, φυσικά, για τον προφανή λόγο ότι ο Σένα είναι ήδη είκοσι οκτώ χρόνια νεκρός. Αλλά για τον επίσης προφανή λόγο ότι είναι πιο πιθανό να αναστηθεί παρά να βγει ξανά ένας τέτοιος. Βαρεθείτε ελεύθερα με την F1 του σήμερα, τα κυριακάτικα μεσημέρια. Senna per sempre. 


Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει