Αγάπα τον ''κουλό'' οδηγό. Υπάρχει εξήγηση

Post date:

Author:

Category:

death proof

 

 

- Διαφήμιση-

Η έρευνα – σωτηρία που συμφιλιώνει τον ”Πραγματικό Οδηγό” και τους ‘’παραπληγικούς’’ της διπλανής λωρίδας

Κάποτε ο θεμέλιος λίθος των περιοδικών αυτοκινήτου Κώστας Καββαθάς, γέμιζε οργή από τον πολτό των ηλιθίων οδηγών. Πιο μικρός δεν το καταλάβαινα. Η πείνα για το γκάζι υπερίσχυε του περιβάλλοντος. Όμως, όσο μεγαλώνεις και ο σκληρός σου δίσκος γεμίζει από ανεπιθύμητα folders -τη δόση του δανείου, τα σώβρακα του κυρ Παντελή απέναντι, το εμβόλιο για το παιδί, την εφορία, τη χοληστερίνη, τη χαμένη σου αθωότητα- ελάχιστα πράγματα μπορούν να σε χαλάσουν στιγμιαία περισσότερο από τον μαλάκα που βρίσκεται μπροστά σου. Ή πίσω σου. Ή όποιον αγνοεί τελείως καθρέφτες και αίσθηση χώρου.

 

Το να είσαι καλός οδηγός έχει ένα σοβαρό μειονέκτημα: βλέπεις πιο καθαρά τη βλακεία στο τιμόνι. Και τρελαίνεσαι. Οι χειρότεροί μου πάντως, είναι αυτοί με τα Rover. Πρόκειται για ένα γκάλοπ που διενεργώ μετά μεγίστης σοβαρότητας και ακρίβειας τα τελευταία δέκα χρόνια.

 

Σε δείγμα 2.332 κατόχων Rover σημειώνεται το εξωφρενικό ποσοστό του 94,2% σε οδηγική γκουφιά. Δεν υπάρχει. Σας προκαλώ: την επόμενη φορά που θα δείτε τον τύπο Rover – Γκρόβερ μπροστά σας, δώστε λίγα δευτερόλεπτα και ετοιμαστείτε για την κουλαμάρα της ημέρας.

 

Προσπάθησα, είναι αλήθεια, να διαχειριστώ κατά καιρούς την οργή με το meditation ενός ερασιτέχνη γιόγκι. ‘’Χαλάρωσε, χαλάρωσε… δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτα και κανέναν στον κόσμο, χαλάρωσε…’’ και άλλα τέτοια βουδιστικά επαναλάμβανα στον εαυτό μου μπας και ρίξω το νέο τοίχος του Βερολίνου που ένιωθα να με χωρίζει από τους ‘’παραπληγικούς’’.

 

Όμως να που η αλήθεια μερικές φορές είναι πιο επιστημονική από όσο βολεύει. Μια έρευνα, λέει, που έγινε στο Πανεπιστήμιο της California Irvine (που μάλλον δεν έχει καμία σχέση με το κωλόπαιδο της Formula 1, Eddie Irvine…) βρήκε πως το πρόβλημα βρίσκεται στο DNA. Ο Dr. Steven Cramer που ηγήθηκε της μελέτης ανακάλυψε πως το 30%, παρακαλώ, των Αμερικανών έχει ένα μεταλλαγμένο γονίδιο που σχετίζεται με μια πρωτεΐνη τύπου ‘’νευροτροφικού παράγοντα’’ -δεν καταλαβαίνω, αλλά το ξεπερνάω- και επηρεάζει τη μνήμη.

Στην πραγματικότητα, η έρευνα δεν στόχευε στο καλά κρυμμένο μυστικό της οδηγικής κουλαμάρας, αλλά χρησιμοποίησε σαν εργαλείο οδηγικές ασκήσεις καθώς αυτές είναι πιο πρόσφορες στο να εκθέσουν βασικές, καθημερινές αστοχίες.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο ιατρικό περιοδικό ‘’Cerebral Cortex’’, που στα ελληνικά σημαίνει ‘’εγκεφαλικός φλοιός’’ και με φώτισαν με αισιοδοξία. Γιατί δεν υπάρχει πιο κατευναστική σκέψη από το να θυμηθείς πως απλά ο άνθρωπος δεν μπορεί. Όχι ‘’δεν το έχει’’. Δεν μπορεί να το έχει. Δεν έχει αυτό το νευροτροφικό, πως το είπαμε; ΔΕΝ -ΜΠΟ- ΡΕΙ. Τέλος. Για να αλλάξει ο Rover- Γκρόβερ πρέπει να του κάνεις μεταμόσχευση ενός άλλου cerebral cortex μπας και αποκτήσει το οδηγικό feel. Αλλά κι εσύ δεν είσαι το ‘’Σωτηρία’’. Οπότε τσάμπα χαλιέσαι. Αγάπα τον πλησίον σου, m8*.

 

*m8: συντομογραφία του αγγλικού ουσιαστικού ‘’mate’’ (φίλε, δικέ μου, κλπ)

Photo: Death Proof

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει