Αναλογικό vs Ψηφιακό. Τι αλλάζει στη νέα γενιά των σπορ αυτοκινήτων

Post date:

Author:

Category:

Τα τελευταία μόλις χρόνια είναι που ακούγονται φράσεις όπως «ψηφιακό vs αναλογικό» αυτοκίνητο. Τι αλλάζει;

Έχω την αίσθηση πως το διαχωριστικό σημείο είναι ο βαθμός εμπλοκής αναρίθμητων ηλεκτρονικών εγκεφάλων στη «σπονδυλική στήλη» των αυτοκινήτων

Στο πόσο φιλτράρεται η εμπειρία. Και όχι, βέβαια, στο ποιο κάνει τον ταχύτερο γύρο στο Nürburgring.

Η μετάλλαξη των αυτοκινήτων είναι τόσο καθοριστική που ίσως οι ιστορικοί του μέλλοντος χωρίσουν την αυτοκίνηση αντίστοιχα όπως διαιρέθηκε η ιστορία σε προ και μετά Χριστόν. Προ digital και μετά digital

Για παράδειγμα, μιλώντας για υπεραυτοκίνητα, το κορυφαίο σημείο αναφοράς στα αυτοκίνητα παραγωγής ήταν μέχρι πριν λίγα χρόνια μία Ferrari 458 Italia. Όταν εμφανίστηκε ήταν απ’ τα πρώτα ψηφιακά του είδους. Απ’ το κόκπιτ, τα χειριστήρια, το ενεργό διαφορικό, τα «δύσκολα». Εννοείται πως το «digital» δεν έχει να κάνει με επιδόσεις.

Αντίστοιχα, με ένα παλιομοδίτικο -και προφανώς «τέρμα» αναλογικό Viper μπορείς να πας εξίσου γρήγορα. Αντιθέτως, μια GT3 RS 997 είναι (όπως λέει και ο Chris Harris και θα συμφωνήσουμε απόλυτα μαζί του), το τελευταίο αναλογικό supercar.

Διάβασέ το: Με 911 GT3 στην παραλιακή. Δυο φορές ζωντανός

Γιατί; Διότι μια GT3 προηγούμενης γενιάς έχει μια κανονική υδραυλική κρεμαγιέρα, αριστερό πεντάλ, ακούς τους κραδασμούς, αποφεύγεις στην είσοδο τις ανωμαλίες για να μη διαταραχθεί το turn in. Με μικρό μεταξόνιο, κανονικό χειρόφρενο, είσαι, δηλαδή, σε μεγαλύτερο ποσοστό ένα μέρος μιας μηχανολογικής παρτιτούρας.

Εννοείται φυσικά πως ο διαχωρισμός αναλογικό vs ψηφιακό χωράει πολλή κουβέντα. Φυσικά ανθεί και μπόλικη νεκροφιλία. Η οποία έχει και τα όρια της γιατί συχνά ξεχνάμε πόσα πράγματα θα μας ενοχλούσαν εν έτει 2019 σε ένα κορυφαίο old school εικοσαετίας

Για όποιον όμως έχει μια σχετική αντίληψη των διαφορών και της πιο «συνθετικής» αίσθησης των ψηφιακών σπορ αυτοκινήτων, υπάρχουν μερικά αδιαφιλονίκητα αναλογικά τοτέμ. 

Αρχής γενομένης για κάθε μάχιμο, δυνατό ιστορικό που έγραψε ιστορία. Fiat 131, Ascona, Sierra ή το Escort το ας πούμε το «κακό» του Simon McKinley που με 300+ ίππους σκάβει.

Όλα, επίσης, τα γιαπωνέζικα με ψυχή είναι αναλογικά. Τετρακύλινδρα, ατμοσφαιρικά, πολύστροφα, με βαβούρα στην καμπίνα και ξερό feeling. Ακόμα και ένα Peugeot Rallye. Δεν παίζει ρόλο η ισχύς. 

Χωρίς διπλούς συμπλέκτες, ηλεκτρονικές μπουκάλες, 20άρες ζάντες και πανάκριβους διάσπαρτους εγκεφάλους. Οι τελευταίοι υπάρχουν παντού. Απ’ τα φώτα μέχρι τις κλειδαριές. Έτσι και τυχόν το «ακουμπήσεις» σου παίρνουν το σκαλπ.

Την ίδια στιγμή υπάρχουν και περιπτώσεις τύπου Lotus. Σύγχρονες αλλά όχι με ψηφιακό overkill. Οδηγκεντρικές αλλά και δύσκολες στην καθημερινότητα. Αντίθετες με το ρεύμα. Εις υγείαν τους

Aperol Spritz σε Lotus Αναλογικό vs Ψηφιακό

Μη σας κουράζω. Για όποιον ρομαντικό ψάχνει να βρει τη δική του νιρβάνα μάλλον πρέπει να συνειδητοποιήσει πως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. 

Ή ψάχνεις και αναστηλώνεις με κόπο, μουτζούρα και άγνωστο χρήμα το τοτέμ του παρελθόντος. Ή μαθαίνεις στη νέα σοδειά που γοητεύει με τη φρεσκαδούρα της. Που σε μερικές περιπτώσεις είναι απλά υπέροχη. Όπως τη νέα Porsche 911 που οδηγήσαμε πρόσφατα

‘Ελα όμως που όσα χρόνια κι αν περάσουν κανένας petrolhead δεν θα κουραστεί να βλέπει video όπως αυτό. 

Photo: Γρηγόρης Γρηγοριάδης / 4Drivers

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει