«Βαρετό» Golf; Σηκώνει πολλή συζήτηση

Post date:

Author:

Category:

Μετά από τέσσερις και πλέον  δεκαετίες, το VW Golf έχει γίνει το δεύτερο πιο καλοπουλημένο αυτοκίνητο στον πλανήτη. Και ξέρεις κάτι; Όχι άδικα

Η πρώτη μου επαφή με το GTi ήταν κάπου στα ’80s, με ένα πράσινο μεταλλικό, κάπου σε μια βόλτα, από τη Μεσογείων μέχρι το Σταυρό και τούμπαλιν. Ήταν αρκετή για να πάρω το βάπτισμα του πυρός για τον ιδρυτή των hot hatches

Ήταν το πρώτο GTi. Προσθιοκίνητο, υδρόψυκτο, ευέλικτο και με περισσότερο γκάζι από όσο είχε φανταστεί ο οδηγός της διπλανής πόρτας, ήταν ο πνευματικός διάδοχος του »σκαραβαίου». Ανεβοκατέβηκα τη Μεσογείων σαν εθισμένος για τη δόση του. Στην αρχή των ’80s δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Μικρό, γρήγορο, άμεσο, εύκολο και σχετικά προσιτό.

Η VW μόλις είχε ανακαλύψει φλέβα χρυσού και το GTi ήταν η μετεφηβική ονείρωξη για μένα που δεν καταλάβαινα ακόμα σε τι χρησίμευσε η τρίτη πόρτα…

Σχεδιαστικά, η φιλοσοφία της VW βασίζεται στην εξέλιξη, όχι στην επανάσταση. Στο Golf της έβομης γενιάς που οδηγούσαμε τις προάλλες, η βασική συνταγή έχει διατηρηθεί: ένα πρακτικό αυτοκίνητο με διαχρονικό appeal που κολακεύει μάζες και οδηγό.

Συγκρατείστε το ρήμα »κολακεύει». Γαιτί η προοδευτικότητα στις αντιδράσεις, ακόμα και στο λεγόμενο »όριο», παραμένουν πάντα προοδευτικές. Ναι, το Golf δεν είναι αιχμηρό αλλά φιλικό στον οδηγό και οι τάσεις εμφανίζονται γραμμικά. Στον πραγματικό κόσμο, αυτό βοηθά. Γιατί; Διότι αφήνει χρόνο να σκεφτείς.

 Πρέπει να έχεις σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα για να βρεις κάτι που να σε ενοχλεί στην καμπίνα του Golf. Το ότι έχει περισσότερο χώρο είναι προφανές, το ότι η κονσόλα είναι για πρώτη φορά κεκλιμένη προς τον οδηγό καλοδεχούμενη και η στάνταρ »touch» οθόνη εννοείται διευκολύνει. Μαζί παίρνεις υπέροχες καρό επενδύσεις, μπαλάκι του γκολφ στον επιλογέα και όνομα δανεισμένο από το ομώνυμο θαλάσσιο ρεύμα που ξεκινά από τη Florida των Η.Π.Α.

Ταυτόχρονα, υπάρχει μια αέναη αντιλογία για το αν το Golf είναι βαρετό οδηγικά. Σηκώνει κουβέντα. Πίστευα και συνεχίζω, μετά από μια εβδομάδα με το αυτοκίνητο, πως το Golf μπορεί να μην είναι το πιο ζωντανό αυτοκίνητο της κλάσης αλλά εμπνέει απίστευτη σιγουριά, μπορείς να πας »σφαίρα» στο βρεγμένο αλλά και να βάλει τα γυαλιά σε καθ’ ομολογία πιο σπορτίφ κατασκευές καθώς δεν αποσυντίθεται υπό πίεση.

Καθώς τα όρια του είναι εύκολα, σχετικά, προσβάσιμα αυτό παρερμηνεύεται ως fucking boring. Αν το δεις, ρεαλιστικά, αυτή ακριβώς είναι η επιτυχία του. Μπορεί ο οποιοσδήποτε να μην εκτεθεί στο τιμόνι του. Ε, για ένα παγκόσμιο αυτοκίνητο αυτό είναι λογαριασμός.

Μέρος της επιτυχίας του το οφείλει στον κύριο Ferdinand Piëch, εγγονό του Ferdinand Porsche, που ανέλαβε το 1993 την VW, τρεις μόλις μήνες πριν κηρυχθεί σε πτώχευση. Σε λίγα χρόνια έκανε το τεράστιο comeback.

Χτισμένο στη λεγόμενη MQB (Modularer Querbaukasten) πλατφόρμα ή »Modular Transverse Matrix», η έβδομη γενιά πήγε το παιχνίδι ακόμα παραπέρα επιτρέποντας την ενσωμάτωση τεχνολογιών που προέρχονται από μεγαλύτερα segments

Τότε, ο Piëch συνέλαβε την ιδέα του να »μοιράζονται» κοινές πλατφόρμες ανάμεσα σε μοντέλα της γκάμας. Κάτι που το κάνουν οι περισσότεροι κατασκευαστές στις μέρες μας. 

Η φιλοσοφία κατακρίθηκε έντονα από τον Ειδικό Τύπο της εποχής που έβλεπε να χάνεται μέρος της ατομικότητας του κάθε αυτοκινήτου σε απροσδιόριστες πλατφόρμες. 

Όμως ο μεγάλος Piëch είχε δει από νωρίς το έργο και απόδειξη, πλέον, αποτελεί πως η στρατηγική υιοθετήθηκε γενικότερα.

Η ιστορία, οι πωλήσεις και η συνείδηση ενός πιο γενικευμένου κοινού τον δικαίωσε καθώς οι περισσότεροι πλέον κατασκευαστές τον ακολούθησαν μειώνοντας έτσι αισθητά το κόστος παραγωγής. Με δυο κουβέντες, το Golf ήταν ο πρωτεργάτης στην κλάση των μικρομεσαίων.

Την ίδια στιγμή, παρά τον κατά πολύ πλουσιότερο εξοπλισμό, το να καταφέρνεις να χάσεις περισσότερα από 100 κιλά στη συνολική ζυγαριά, όπως  συμβαίνει στο Mk7είναι κατόρθωμα για τα δεδομένα της κλάσης.

 Με 29 εκατομμύρια πωλήσεις μέχρι το τέλος του 2012, το Golf έρχεται δεύτερο μόνο δίπλα στην Toyota Corolla που έχει 39 εκ.  Ακόμα κι ο »σκαραβαίος», που έβγαινε αειθαλής απ΄ το 1938 ως το 2006, έχει μείνει πίσω από το Golf

Μερικές δεκαετίες αργότερα από τη μυθική μου βόλτα στη Μεσογείων, οι εκδόσεις GTi σαφώς και δεν έχουν το σασπένς των MKI & MKII. Πάνε »σφαίρα» αλλά χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Βλέπεις, στα 230+ άλογα, στις δυνατές εκδόσεις, θες μερικά τσικ δυσκολίας, κάποια περισσότερη συμμετοχικότητα του πίσω άξονα, κάποιο ιδιαίτερο skill για να πας στο όριο. Αλλά δεν θα το ‘χεις το σασπένς.

Και δεν θα το ΄χεις γιατί η συνταγή του Golf απευθύνεται σε ένα μακράν μεγαλύτερο κοινό από τους λίγους που θα εντοπίσουν τις παραπάνω διαφορές.

Θα έχεις, ωστόσο, την αίσθηση υπεροπλίας καθώς θα προσπερνάς για πλάκα τους πισωκίνητους στο βρεγμένο. Αν αυτό σε κάνει να νιώθεις καλύτερος οδηγός, δεν είμαι αυτός που θα σου χαλάσει την ψυχολογία.

Όσον αφορά, όμως, το υπόλοιπο »ψητό» της γκάμας, ένα »χιλιάρι» Golf, ένα με Evo κινητήρα, αυτό δηλαδή που αγοράζει ο περισσότερος κόσμος, το Golf είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται: ένα διαχρονικό αισθητικό διαβατήριο, ένα set up που χτίζει εμπιστοσύνη ακόμα κι αν είσαι αυτόχειρας, και μια ολιστική ποιότητα στην ιδέα της αστικής δυτικής μετακίησης.

Και μπορεί να ακουστεί κλισέ, αλλά αν μου έλεγες ποιο θα ‘θελα να ήταν το πρώτο αυτοκίνητο του γιου μου για να κοιμάμαι (λίγο πιο) ήσυχος τα βράδια όταν πάει 18, ω ναι, θα ήταν αυτό.

Photo: VW / 4Drivers

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει