Αψηφώντας τους νόμους της Φυσικής; Πάρ' το αλλιώς

Post date:

Author:

Category:

υπερβολική ταχύτητα

 

Οδηγώντας ώριμα. Μια επαναπροσέγγιση καθώς πήζει ο εγκέφαλος

Ήθελα εδώ και καιρό να γράψω αυτό το κείμενο. Ίσως  γιατί με πιάνει ένα σφίξιμο στο στομάχι όταν βλέπω και διαβάζω για ατυχήματα στο δρόμο και αισθάνομαι ότι με τα κείμενα για ταχύτητα, για γρήγορα αυτοκίνητα, μπορεί, ίσως, πιθανόν, να έβαλα ένα μικρό λιθαράκι για να συμβούν. Ίσως να παρέσυρα κάποιον και πάτησε δυο μιλιμέτρ πιο βαθιά το γκάζι του, σε λάθος σημείο και στιγμή (σύμφωνοι, το ενοχικό μου mode ενεργοποιείται).

Δεν έχω να πω κάτι το καινοφανές, αυτό είναι σίγουρο. Μόνο λίγες κουβέντες, σε μια απόπειρα σύνδεσης της Φυσικής με τη δυναμική συμπεριφορά του αυτοκινήτου.

Ποια είναι η δική μου αφορμή; Πάντως όχι το »δυστύχημα με την Porsche» πoυ έκανε το πανελλήνιο να οργιάσει στην αμπελοφιλοσοφία – τώρα έχουμε Survivor. Θα έλεγα, λοιπόν, πως η δική μου αφορμή είναι ο δημοσιογραφικός αφορισμός που συχνά έχουμε διαβάσει: το τάδε αυτοκίνητο αψηφά  τους νόμους της φυσικής. 

 

Για πάμε λοιπόν. Η Φυσική που αφορά το αυτοκίνητο είναι η κλασική Μηχανική. Μην τρομάζεις, δεν θα μπλέξουμε με τύπους. Μόνο τα βασικά.

Μεγέθη υπάρχουν πολλά. Ταχύτητα, ορμή, επιτάχυνση. Εμείς θα μιλήσουμε για την ενέργεια. Την κινητική, αλλά και ως tip και τη χημική.

Ως γνωστόν, όσο πιο γρήγορα κινείται ένα αυτοκίνητο τόσο πιο μεγάλη  κινητική ενέργεια έχει. Στοιχειώδες, όλοι το καταλαβαίνουμε. Στην πραγματικότητα η ενέργειά του είναι ανάλογη με το τετράγωνο της ταχύτητας.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι όταν ένα όχημα τριπλασιάσει την ταχύτητα του, εννιαπλασιάζει την ενέργεια του.

Ή διαφορετικά και ίσως πιο αβανταδόρικα: μια μοτοσικλέτα 200 kg με αναβάτη που ζυγίζει 100 kg που κινείται με 300 km/h έχουν την ίδια κινητική ενέργεια με ένα Hummer H3 2.700 κιλών που κινείται με 100 km/h.

Μπορεί μια μοτοσικλέτα να μη φαίνεται και τόσο εντυπωσιακά επικίνδυνη, αλλά σίγουρα κανένας δεν θα ήθελε να πέσει πάνω του ένα Hummer με 100 km/h.

Εδώ μπαίνει και το tip της χημικής ενέργειας. Στην ουσία, όλα τα οχήματα φέρουν αποθηκευμένη τεράστια ενέργεια. Ναι, τα καύσιμα. Σκεφτείτε ότι ένα γεμάτο ρεζερβουάρ επαρκεί σε ενα όχημα για να κινηθεί για πολύ χρόνο με την τελική του ταχύτητα. Έτσι παίρνουμε μια ιδέα για το πόση ενέργεια εμπεριέχεται στα καύσιμα.

Κατι που αξίζει εδώ να προσθέσουμε είναι η Αρχή Διατήρησης της Ενέργειας. Η ενέργεια (χημική και κινητική) ενός συστήματος δεν εξαφανίζεται. Απλά μετατρέπεται σε άλλη μορφή. Για παράδειγμα, σε περίπτωση σύγκρουσης μετατρέπεται σε θερμότητα και πλαστικές παραμορφώσεις. Βίαια. Δεν ειναι ωραίο. Καθόλου ωραίο.

   

Αν καταφέρατε να αντέξετε μέχρι έδω το διάβασμα, χαλαρώστε. Τέρμα οι τύποι, οι αρχές και οι νόμοι! Θα περάσουμε εν τάχει στη δυναμική συμπεριφορά του αυτοκινήτου, που θα τη διαχωρίσουμε σε on balance και off balance.

Στην πρώτη περίπτωση όλα καλά. Στρίβουμε, φρενάρουμε, cool, όλα υπό έλεγχο. Ακόμη και ο πιο άπειρος μπορεί να πάει ενα σύγχρονο αυτοκίνητο πολύ γρήγορα, χωρίς να ιδρώσει.

Στην off balance διαχωρίζουμε δύο υποπεριπτώσεις: στην πρώτη, το αυτοκίνητο είναι εκτός ισορροπίας κατόπιν δικού μας χειρισμού. Σ’ αυτήν την περίπτωση, έχουμε το χρόνο και έχουμε επιλέξει το χώρο για να το επαναφέρουμε.

Στη δεύτερη (off balance, λέμε) το αυτοκίνητο είναι εκτός ισορροπίας αιφνιδιαζοντάς μας. Εκεί, συνήθως, χάνεται η μπάλα. Διαπιστώνεις έκπληκτος πως είναι η αίσθηση του να βρίσκεσαι σε μια ακυβέρνητη μάζα 1,5 τόνου που αναζητά να εκτονώσει την ενέργειά της. Όλοι έχουμε δει οδηγούς αγώνων να το «χάνουν», πολλές φορές με καταστροφικά αποτελέσματα.

Προσωπικά, έχω αιφνιδιαστει κάμποσες φορές με σχετικά μικρές ταχύτητε ς(δεν είμαι και κανένας πιλότος). Έτσι μετατράπηκα από οδηγός σε ανήμπορο επιβάτη και για κάμποσα  δευτερόλεπτα περίμενα πού θα «κουρνιάξει» το όχημα. Ξέρεις, δεν είναι ωραίο συναίσθημα. Χρειάζεσαι πολλή τύχη και ικανότητες. Και το κυριότερο; Είναι μια πολλή επικίνδυνη κατάσταση, αν τη συνδυάσουμε με την παραπάνω κουβέντα περί ενέργειας που κουβαλούν τα σίδερα που οδηγούμε.

Να το τελειώνω, όμως. Όλοι όσοι αγαπάμε το αυτοκίνητο τρέξαμε και όλοι μας περάσαμε τα όρια μας. Νόμος. Απόλυτος και καθολικός. Αλλά, ειδικά όσο μεγαλώνουμε, ας είμαστε πιο »μαζεμένοι». Οδηγούμε σβέλτα μόνο όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν. Η συνεπής, ώριμη οδήγηση στους δημόσιους δρόμους μας δίνει, πόντους, credits.

Βασική και μοναδική μας προτεραιότητα η ασφάλεια. Η υπερβολική ταχύτητα (για το αυτοκίνητο που οδηγούμε, για τις δικές μας ικανότητες ή για τη δεδομένη χωροταξία της στιγμής) σκοτώνει και, δυστυχώς, σκοτώνει και ανθρώπους που δεν φταίνε.

  

ΥΓ Να πω κλείνοντας, ένα ευχαριστώ στους φίλους Ανδρέα και Γιάννη που με βοήθησαν στο κείμενο καθώς και στον καθηγητή μου, Χρήστο, που με έκανε να αγαπήσω στο Λύκειο τη Φυσική – περισσότερο κι από ό,τι το Πανεπιστήμιο τη Χημεία.

Photo: Boris Pilipenko / 4Drivers

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει