Michael Schumacher. Το μάθημα τέσσερα χρόνια μετά

Post date:

Author:

Category:

 

Συμπληρώθηκαν τέσσερα και πλέον χρόνια από το ατύχημα του Γερμανού πρωταθλητή και σήμερα, 3 Ιανουαρίου, γίνεται 49 ετών. Το μάθημα κυκλοφορεί ανάμεσά μας

Μια σύγκριση με το τσίρκο ενημέρωσης που βιώσαμε όλοι, τέτοιες μέρες πριν τέσσερα χρόνια όταν συνέβη το ατύχημα στις Γαλλικές Άλπεις, είναι αρκετή για να πείσει και τον τελευταίο ρομαντικό των media για τη σαρκοβόρα όρεξη του Μέσου. Απ’ τα κεντρικά δελτία μέχρι τον μεσημεριανό »Τατιανισμό», ο Schumi πούλαγε σαν τσάμπα ζεστό ψωμί σε πεινασμένους τηλεθεατές.

 

Σήμερα, πιστεύω πως ο Schumacher θα »πουλήσει» το τελευταίο εισιτήριο της δόξας του νεκρός και μόνο. Εκτός κι αν γίνει ένα θαύμα ιατρικής, ανυπέρβλητης θέλησης και εκατομμυρίων ευρώ. Που αν ήταν να γίνει, οι ειδικοί λένε πως θα ‘χε γίνει.

 

Αναρωτιέμαι, όμως, πόσο θα ζήλευες, Schumi, τα απλά, καθημερινά, ανθρώπινα ζόρια; Πόσα εκατομμύρια θα έδινες απ’ τον πακτωλό σου για να ζήσεις ξανά το όποιο αυτονόητο; Όπως σημειώνει σήμερα η Mirror, εκτιμάται πως μέχρι τώρα έχουν δαπανηθεί κάποια 20 εκατομμύρια λίρες σε έξοδα νοσηλείας ενώ για όποιον ενδιαφέρεται αναφέρονται και οι τελευταίες λεπτομέρειες για το πώς εξελίσσεται η πορεία του.

 Και όμως. Παρότι η οσμή θανάτου  κυκλοφορεί κάθε μέρα γύρω μας, εμείς επιμένουμε να την αγνοούμε. Σαν να μην πεθάνουμε ποτέ. Αλλά… ξέρεις κάτι; Έτσι πρέπει, έτσι είναι το »σωστό». Όπως γράφει ο Rilke, προχωρούμε ξεχνώντας όσα ξέρουμε. Έτσι ερωτευόμαστε, ζούμε, γιορτάζουμε, πενθούμε. Ξεχνώντας. 

Είναι καταπληκτικό το πώς συνεχίζουμε να ζούμε αγνοώντας αυτούς που φεύγουν, τους νεκρούς στο ναυάγια, τη δυστυχία των ειδήσεων, τον όποιο »Schumacher» της διπλανής πόρτας.

 

Απ’ την άλλη, δεν υπάρχει κι άλλος τρόπος που να υποφέρεται η τραγικότητα. Εκτός μόνο από την υπενθύμιση του μέτρου: ότι δεν αξίζει η μικροπρέπεια, η υποταγή, η μεμψιμοιρία, το να μη συγχωρείς, να αναλώνεσαι σε έριδες για ένα κόκκαλο.  

 

Όπως σοφά έγραψε ο Μάρκος Αυρήλιος, »αυτό το σύντομο χρόνο να τον ζήσουμε σαν που ταιριάζει στη φύση και χαρούμενα να τον κλείσουμε. Όπως η ώριμη ελιά που πέφτει ευλογώντας τη μητέρα γη και το δέντρο που την έθρεψε». 

Photo: f1.com

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει