Πώς είναι να ζεις σήμερα με μια Alfa 75;

Post date:

Author:

Category:

 

17 Μαΐου 1985 έγινε το λανσάρισμα της Alfa Romeo 75 (Tipo 161/162B). Σήμερα, τριάντα δύο χρόνια αργότερα, συνεχίζει να με γοητεύει. Ίσως και σένα αν μάθεις πώς είναι η συμβίωση μαζί της και τι να προσέξεις πριν μπεις στη διαδικασία

 

Από μικρός ποθούσα διακαώς μια Alfetta GTV. Γκρι με ιταλικές πινακίδες. Πάρκαρε για χρόνια στο δρόμο μου για το φροντιστήριο. Το μπανιστήρι ήταν καθημερινό…

 

Είχε αυτό το αλήτικο σχήμα σαν σφαίρα, με τα φανάρια στη μάσκα να σε κοιτάζουν αγριεμένα και φανταζόμουν εμένα μέσα της σαν σταρ ταινιών των `80s. Τα χρόνια πέρασαν, ο Γιάννης, ο ιδιοκτήτης, είναι πλέον φίλος. Η γκρι, δυστυχώς, σαπίζει παρατημένη, αλλά έχει μια κόκκινη »εξάρα» (GTV6).

 

Kι εγώ έτσι, άρχισα να γλυκοκοιτάζω την 75 που ήταν κάπως πιο σύγχρονη, αλλά με τα ίδια γονίδια. Δυο λόγια, λοιπόν, για την 75 Turbo America. Το 2008 βρέθηκε στο δρόμο μου, τελείως τυχαία (πες το και κάρμα).

 

Η μαύρη »Αμερικάνα» μου προέκυψε γνήσια και με τον δικό της, αρχικό κινητήρα, παρότι είχε ελλείψεις και δεν ήταν σε τόσο καλή κατάσταση. Όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, δηλαδή. Αλλά αυτά τα πράγματα όσο αρχίσεις και ψαχουλεύεις τόσο τα βλέπεις μπροστά σου.

 

Το »Project 75 Τurbo America» τέθηκε σε ισχύ, χωρίς να ξέρω και πολύ πώς θα καταλήξει. Στην πορεία, όπως συμβαίνει κατά κόρον στις ανακατασκευές, βρέθηκαν κι άλλες 75 που έγιναν δωρητές, εκτός απ`την κόκκινη που έγινε το καθημερινό μου αυτοκίνητο.

 

#Πώς είναι να ζει κανείς με την 75

Θέλει συνήθεια. Το τιμόνι και τα πεντάλ είναι offset προς τα δεξιά, νομίζεις ότι όλα είναι στραβά μέχρι να συνηθίσεις. Το καλοριφέρ-air condition δεν κάνει και την καλύτερη δουλειά. Για να αλλάξεις σταθμό στο ράδιο, πρέπει να έχεις προϋπηρεσία ζογκλέρ σε τσίρκο.

 

Βλέπεις, ο αναμφίβολα άμουσος αλλά φανατικός καπνιστής σχεδιαστής του εσωτερικού, το καταχώνιασε στο βάθος της κονσόλας. Σε αντίθεση βέβαια με το τασάκι που κατέχει περίοπτη θέση στην κορυφή.

Όμως όλα αυτά στον ανοιχτό δρόμο, τουλάχιστον εμένα, με αφήνουν αδιάφορο.

 

Τα blueprints, η γραμμή παραγωγής και η γέννηση της τελευταίας πισωκίνητης Alfa πριν τη Giulia της νέας εποχής

Το πάτημά της, με μια καλή επιλογή αναρτήσεων (στη δική μου περίπτωση κίτρινα Bilstein και νορμάλ ύψος ελατήρια, αντιστρεπτικές από τρίλιτρη και silent blocks πολυουρεθάνης) είναι »ποίημα».

 

Δεν είναι106 Rallye για να ψοφάει για κλειστά κομμάτια, αλλά στον ανοιχτό δρόμο παραβλέπεις τα χρόνια της και απλώς ρουφάς οδήγηση σε μεγάλες τζούρες. Δεν ξεχνώ ένα βράδυ στην Εγνατία από Ιωάννινα προς Θεσσαλονίκη με ένα S3 μπροστά μου που δεν ξεκόλλαγε στις καμπές (φυσικά παίζουν ρόλο κι άλλα…)

 

Το τιμόνι, είτε στην υδραυλική του είτε στην μηχανική του έκδοση, σε πληροφορεί καλά για τα τεκταινόμενα στον μπροστά άξονα. Βαριά, »αντρίκια» αίσθηση.

 

Τα φρένα έχουν ένα θέμα. Δεν είναι όσο δυνατά θα ‘πρεπε. Το κιβώτιο, επίσης, απαιτεί απαλό χέρι. Ιδανικό το διπλοσυμπλεκτάρισμα στα κατεβάσματα για να προστατεύεις τα συγχρονιζέ. Σου γίνεται δεύτερη φύση μετά από λίγο συν ότι εξασκείσαι και στο »μύτη-τακούνι».

 

Τέλος, είναι ωραίο που σε σπρώχνει να την πηγαίνεις με το γκάζι, όσο κι αν ξενίζει αρχικά η κλίση του αμαξώματος. Υποστρέφει στην είσοδο, αλλά αν επιμείνεις το δεξί πόδι ο De Dion, παρά τα χρόνια του, κρατάει καλά τους τροχούς στο δρόμο. Το μπλοκέ (που επιβάλλεται να έχεις σε κάθε περίπτωση) βοηθάει για το κάτι τις παραπάνω…

 

#Ποιες είναι οι εκδόσεις

Oι ιδανικές εκδόσεις, που μπορούν να σε καλύψουν σαν καθημερινό αυτοκίνητο, είναι οι 1.8 και 2.0 Twin Spark. Για πιο εξειδικευμένη χρήση οι 1.8 Turbo και 3.0 V6 θα σε ανταμείψουν με τους ροπάτους και πρόθυμους κινητήρες τους.

 

Σπάνιες (και συλλεκτικές αν βρεθούν σε αρκετά καλή κατάσταση) θεωρούνται πλέον όλες οι καρμπυρατεράτες εκδόσεις (1.6, 1.8, 2.0), αλλά και οι αριθμημένες (2.0 T.S. Numerata ή ASN και 1.8 Turbo QV).

Δεν το συζητάμε βέβαια για την 1.8 Τurbo Evoluzione που είναι μια κατηγορία από μόνη της με μόνο 500 παραδείγματα.

alfa romeo 75

 

4Drivers

Στιγμές με την 75άρα. Αναλογικό, »παλιό», αθάνατα ιταλικό

#Τι πρέπει να προσέξεις

Να ελέγξεις (όπως είναι γενικά ο κανόνας) να είναι σωστοί οι αριθμοί πλαισίου και κινητήρα. 

Να τσεκάρεις βάσεις κινητήρα, διαρροές λαδιού απ`τον κινητήρα και υγρών από διαφορικό- κιβώτιο.

Επίσης, έλεγχο για ρωγμές στο εσωτερικό των εμπρός φτερών, τα περισσότερα ραγίζουν εκεί με το χρόνο.

 

Να τσεκάρεις και τον άξονα κίνησης. Τα τρία donut διαλύονται στην άτσαλη χρήση. Τα silent blocks, επίσης, που είναι και πολλά. Αν βάλεις με πολυουρεθάνη έχεις άλλο, πολύ καλύτερο αυτοκίνητο.

 

Αν έχει υδραυλικό τιμόνι (info: οι Turbo δεν είχαν), προσοχή για διαρροές.

Μοχλός ταχυτήτων: αν είναι δύσχρηστος, κάτι τρέχει στη συνδεσμολογία.

Σκουριές: κι όμως, αν την προσέχεις δεν σκουριάζει. Προσοχή, ωστόσο, γύρω από παρμπρίζ, στο πίσω τζάμι, στο πορτ μπαγκάζ και χαμηλά στα φτερά.

 

Τσεκάρισμα στο πολυπαθές ARC (Alfa Romeo Control). Κλασσική του όψη το »χριστουγεννιάτικο δέντρο» με τα πάντα να αναβοσβήνουν (ένα κομμάτι μονωτική ταινία σου λύνει το πρόβλημα). Για αρχή έλεγχο στις γειώσεις (πάνω απ`τα εμπρός φανάρια) και έπειτα έλεγχο στα ηλεκτρολογικά. Ναι, αυτά έπασχαν.

 

Εσωτερικό και σαλόνι: αν βρεις τα Recaro εποχής, έχεις χτυπήσει φλέβα. Το κόστος ανέρχεται στα +€1.000

 

#Δηλαδή, αξίζει;

Η τελευταία -προ της νέας Giulia- γνήσια Alfa Romeo, με την κίνηση στον σωστό άξονα βγήκε πριν 30 χρόνια. Ναι, είναι »παλιά» πλέον η 75. De Dion, Transaxle και ράβδοι στρέψης ήταν στα όρια του αποδεκτού. Τότε…

 

Αν θέλεις να την αποκτήσεις, σκέψου καλά πρώτα για τι χρήση τη θέλεις. Το θέμα τελικά είναι αυτό που έχεις και οδηγείς να σε γεμίζει.

 

Η 75 ακόμα και στο καθημερινό πήγαινε έλα μου φτιάχνει τη διάθεση, έγινε η καθημερινή ψυχοθεραπεία μου. Ναι, δεν είναι το καλύτερο αυτοκίνητο, ούτε με απασχολούν οι συγκρίσεις. Είναι ΔΙΚΟ μου και το χαίρομαι σε κάθε ευκαιρία.

 

Signiore Ermanno Cressoni, mille grazie.

 

ΥΓ Τις απεριόριστες ευχαριστίες μου στον αδερφό μου Τάκη και στον φίλο-μηχανικό Π. Βισβίκη για την υπομονή τους. Χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχαν οι δικές μου 75.

Photo: Γιώργος Δημόπουλος

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει