Το BMW Μ3 που ''έφυγε'' στο Καβούρι

Post date:

Author:

Category:

bmw m3 ατύχημα δυστύχημα

 

Μερικές φορές χρειάζεται να δεις το σκόρπιο τροπέτο ενός BMW M3 για να θυμάσαι πως δεν περνάς τέζα εκεί που δεν βλέπεις

- Διαφήμιση-

Είναι ακόμη ένα από εκείνα τα βράδια. Τετάρτη ή Πέμπτη, δε θυμάμαι. Άλλωστε, σχεδόν κάθε βράδυ, γύρω στις έντεκα με δώδεκα, ξεκινούσα από Νέα Ιωνία για ”κάτω”. Φοιτητής γαρ, με δέκα ευρώ στην τσέπη, ίσα-ίσα για βενζίνη – ενίοτε και πέντε, ωραίες εποχές, η βενζίνη ”έπαιζε” στο 1€/lt τότε. Μαζί, και πολύ χρόνο για χάσιμο.

Φορτώναμε ο καθένας από δυο-τρία άτομα στα αμάξια και κατηφορίζαμε. Κηφισίας, Συγγρού, η απαραίτητη σπασμένη 2α στην ανοιχτή δεξιά της Αρδηττού, μετά το Καλλιμάρμαρο, ”ναι, ακούγεται ωραία εδώ”, Βουλιαγμένης, χαζοπατήματα στη Βούτα και τη Μαύρη, φανάρι στο τέλος της Βουλιαγμένης, εκεί που τέμνεται με παραλιακή. Εκεί, που στρίβεις αριστερά για να συνεχίσεις προς Λιμανάκια. Το δικό μας navi.

Αν φύγεις αργά-αργά από το φανάρι στη διασταύρωση με παραλιακή, σε πιάνει το πρώτο πριν την ανηφόρα. Φυσικά, μας πιάνει. Δίπλα δε θυμάμαι τι ήταν, λογικά κάποιο hot hatch της εποχής, μπορεί να ”ανοίγαμε” και μόνοι μας, δεν έχει σημασία.

Με την πενιχρή ιπποδύναμη των 130 ίππων φτάνεις στην «κορυφή», εκεί που δεξιά στο φανάρι πας για Καβούρι. Ερχόμαστε με κάποια 150-160 χιλιόμετρα. Ξαφνικά, βλέπουμε φώτα από μακριά, χέρια να κουνιούνται, ”πέφτουμε” στα φρένα και περνάμε «μπλοκαριστοί» μπροστά απ’ το πρώτο περιπολικό, με τους δύο ”μπλε” να μας κοιτάζουν. Μάλλον με αποδοκιμασία….

Εκεί, λοιπόν, μόλις ανοίγει το οπτικό πεδίο, στο φανάρι για Καβούρι, με την κατηφόρα μπροστά μας, βλέπουμε το σκηνικό μάχης. Δεκάδες σταματημένοι με αλάρμ και μπροστά μας καπνοί, σκόρπια βαυαρικά εξαρτήματα και ένα BMW M3 ”46άρι”.

Το αυτοκίνητο που τότε ανήκε στην κατηγορία “ ελληνικό supercar”, είχε πριν λίγο καταλήξει πάνω σ’ ένα από τα δέντρα στο μεσαίο διάζωμα, το οποίο ευτυχώς κατάφερε να το συγκρατήσει πριν περάσει στο αντίθετο ρεύμα. Με τους αερόσακους ανοιχτούς, φλόγες να διακρίνονται όσο κάποιοι προσπαθούσαν να τις σβήσουν με φορητούς πυροσβεστήρες.

[Διάβασέ το: Αυτοκίνητο που αγαπήσαμε: BMW M3 CSL]

Παρκάρουμε δεξιά πιο κάτω, μη μας πάρει παραμάζωμα κάποιος από όσους έρχονται με ”όσα” από Γλυφάδα και κατεβαίνουμε. Δίπλα μου, στο πεζοδρόμιο, βλέπω μια πολλαπλή με έξι αυλούς.

Πιο κάτω, ένα ψυγείο, τον ”παπά” της M3, διάφορα πλαστικά, ό,τι δεν άντεξε την πρόσκρουση και άφησε για πάντα τη θαλπωρή της γερμανίδας μάνας του που ήταν, πια, ο κυριολεκτικός ορισμός του όρου ”τροπέτο”.

Απ’ ό,τι μάθαμε, ο οδηγός έζησε. Ήταν μικρός σε ηλικία. Μετά κάναμε τα κλασικά. Τα γνωστά σενάρια για το ”πλουσιόπαιδο που ο μπαμπάς τού πήρε Μ3 και πήγε και το ”κάρφωσε”. Ρε συ, σε τι χέρια καταλήγουν τέτοια αμάξια..” Και τα σχετικά. Αυτά που οι περισσότεροι λέμε σε τέτοιες περιπτώσεις. Σενάρια βασισμένα σε στερεότυπα. Αλλά ίσως και να είχαμε δίκιο. Κανείς δεν ξέρει ακριβώς πού αρχίζει και πού τελειώνει ένας αστικός μύθος.

Μέχρι να φύγουμε, είχαν γίνει κι άλλες δύο μικροστούκες απ’ όσους ανέβαιναν και δεν πρόφτασαν να φρενάρουν μόλις ξεπρόβαλαν από την ανηφόρα.

Περνάμε ξανά απ’ το σημείο, αργά-αργά, για να αποτυπώσουμε μια τελευταία εικόνα της καταστροφήςμας την ”έδωσε” από πίσω ένα τζιπάκι. Η κοπελίτσα δεν πρόσεχε αλλά δεν μας πείραξε, ασφάλεια είχε, είχε και ωραίες φίλες μαζί της, κανείς δε παραπονέθηκε.

Το σίγουρο είναι πως δεν ξαναπέρασα ποτέ ”τέρμα” από εκείνο το σημείο. Η ορατότητα σώζει. Αλλά είχε τελεστεί και η απαραίτητη θυσία για να εξευμενιστούν οι αιμοσταγείς Μολώχ – άλλος ένας αστικός μύθος. Μέχρι να δεις το θρίλερ live και να κόψεις όπου δεν βλέπεις

Photo: 4Drivers

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει