Όταν στρίβει η Κλειώ

Post date:

Author:

Category:

Στο ερώτημα «μα πόσο απολαυστικό μπορεί να είναι ένα προσθιοκίνητο;» η απάντηση περιπλανιέται κάπου ανάμεσα στα μοντέλα της Renault Sport. Εντάξει, βοηθάει και η Βαρυμπόμπη.

Έπεται όμως και μια άλλη, δίκαιη άποψη του στυλ: «ναι, αλλά σαν τα πισωκίνητα δεν έχει».

Εδώ θα συμφωνούσα απόλυτα, πριν όμως οδηγήσω το Clio του Γιώργου (RS 197). Αυτό που με έκανε να αναθεωρήσω είναι το γεγονός ότι το αυτοκίνητο, απλώς, δεν είχε λάστιχα.

Ποια πισωκίνητα λοιπίον; Σαν το Clio δεν έχει! Ναι, εντάξει, είναι γνωστό για το πόσο καλά στημένο είναι το αυτοκίνητο στις κλειστές, επαρχιακές διαδρομές. Το τρίπτυχο «μοτέρ- ανάρτηση-φρένα» είναι πραγματικά μεγαλοφυές.

Δίλιτρο, ατμοσφαιρικό μοτέρ με 197 άλογα και κόκκινο στις 7,250rpm, McPherson με double axis για όσκαρ και φρένα που είναι πάντα εκεί. Πάντα!

Με λίγα λόγια, αν είσαι τύπος που συμβιβάζεσαι με το ολίγον τι basic εσωτερικό για χάρην της οδήγησης, το Clio είναι ένα υπέροχο αυτοκίνητο για εξορμήσεις γύρω από την πόλη.

Ταξίδια όμως δεν κάνει – δεν το παίρνεις γι’αυτό άλλωστε. To σημαντικό είναι ότι με λίγη διαπραγμάτευση μπορείς να το βρεις ακόμα και με πέντε χιλιάρικα στις μέρες μας.

Κι αν τυχόν, λέμε τώρα, παραμελήσεις να αλλάξεις τα ήδη πολύ φθαρμένα σου λάστιχα, έχεις ως δια μαγείας ένα παιχνίδι με πισωκίνητες αρετές. Ειδικά με τους γυάλινους δρόμους που έχει η Ελλάδα, προβλέπονται ηρωικές πλαγιολισθίσεις. Και δεν μιλάω για χειρόφρενα.

Με το Clio χωρίς λάστιχα έχεις την εντύπωση πως ακροβατείς σε τεντωμένο σχοινί και είναι ζήτημα χιλιοστού ένας λάθος χειρισμός.

Πολύ επικίνδυνο στους δημόσιους δρόμους, ναι, αλλά αυτός ο συνδυασμός είναι τελικά που έχει όλη τη μαγεία. Όπως εκείνο το απόγευμα στη Βαρυμπόμπη.

Με μηδενική πρόσφυση, 200 άλογα διαθέσιμα και σωστές γραμμές και λίγο, απαραίτητο ρίσκο να μην βρεθείς φάτσα-κάρτα με το Nissan Cherry του θείου σου, θα δεις ότι το Clio παίρνει άριστα σε αυτόν το ρόλο. Μην φανταστείς παρατεταμένες πλαγιολισθήσεις, προφανώς.

Μοιάζει πιο πολύ σαν ένα τετρακίνητο με δυνατότητα ρύθμισης της κατανομής της δύναμης, ας πούμε 25%μπρος-75%πίσω. Εννοείται με το ΕSP απενεργοποιημένο.

Σε τέτοιες συνθήκες, τα φρένα της Brembo και το κάθισμα της Renault Sport είναι οι καλύτεροι σου φίλοι.

Τα φρένα είναι πραγματικά ακούραστα και το κάθισμα σε σφηνώνει τόσο καλά μέσα στα μαξιλάρια, που όσο να’ναι νοιώθεις ασφαλής.

Μακάρι να ΄χε και πιο χαμηλή θέση οδήγησης. Το ηλεκτρικό τιμόνι είναι εντυπωσιακά υπάκουο αλλά όχι τόσο ευκρινές στη μετάδοση πληροφοριών. Το κιβώτιο είναι κοντό, σκληρό, όπως πρέπει για τέτοια μηχανήματα.

Τελικά, όταν αποφασίσεις να βάλεις φρέσκα λάστιχα, έχεις ξανά ένα από τα πιο εστιασμένα προσθιοκίνητα της πιάτσας. Αρκεί να ξέρεις τι ζητάς.

Photo: Σπύρος Κανατάς

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει