Ποτέ την Κυριακή

Post date:

Author:

Category:

Never on Sunday

 

Ο οδηγός της Κυριακής κυκλοφορεί ανάμεσά μας. Κι ο ύμνος της μικροαστικότητας καταλαμβάνει την πόλη

Αν δεν πηγαίνεις εκκλησία την Κυριακή -καθότι »ημέρα του Κυρίου» για να μην ξεχνιόμαστε, επιμένοντας σε μια ψυχολογική ανάγκη που δίνει στους ανθρώπους το »sense of belonging» που λέει και μια (πρώην) φίλη- έχεις εναλλακτικές.

Να χουζουριάσεις σπίτι, να παίξεις με τον μπέμπη σου, να ταΐσεις περιστέρια. Ή να λιώσεις στο Gran Turismo. Nα κάνεις σεξ (πριν το Gran Turismo για να σου ‘χει μείνει και λίγη ενέργεια μετά τη Laguna Seca). Ή να περπατήσεις στο πάρκο.

Σύμφωνοι. Αλλά όλα αυτά πρέπει να τα κάνεις αποφεύγοντας, ει δυνατόν, την επαφή σου με το αυτοκίνητο.

Η οδήγηση την Κυριακή είναι ο ύμνος στη μικροαστικότητα. Με το που η τρόμπα βενζίνης στέλνει το καύσιμο ήδη, ακόμα κι αυτή ξέρει, πως έχει μπροστά της μια βαρετή διεκπεραιωτική αποστολή: να μετακινήσει.

Να πάμε για φαγητό στη γιαγιά. Ή για ποδήλατο στην πλατεία. Ή σε κάποιο φιλικό σπίτι. Πιο πριν για γλυκά ή για κανά κρασί για δώρο. Ή, αν είσαι μόνος, απλώς να μετακινηθείς στωϊκά από το σημείο Α στο σημείο Β.

Δεν είναι τυχαίο που κάποιος σοφός άνθρωπος ανακάλυψε τον όρο »οδηγοί της Κυριακής». Γιατί δηλαδή ήταν τόσο ρατσιστής με την υπόλοιπη εβδομάδα; Τι του ‘κανε μια Πέμπτη, δηλαδή; 

Στρατιές άσχετων οδηγών, φιλήσυχοι παροπλισμένοι πενήντα-φεύγα, νοικοκυρές με το αρχαίο Punto στο γκαράζ, ορδές οδηγικού απολιτίκ ξεχύνονται στους δρόμους σαν τα σαλιγκάρια.

Με μηχανικές κινήσεις, κοκκαλομένοι στο βολάν μη τυχόν και »τσακίσει» η ζώνη ασφαλείας τη γραβάτα (συνήθως σε πλάτος ζαργάνας), ακούνητες για να μη χαλάσει το μαλλί απ’ τον αέρα και πάει στράφι το δεκάευρω που ‘δωσε στην Τασούλα την κομμώτρια, ανυποψίαστοι στο διάστημα και με ισχνές ματιές στον καθρέφτη μόνο και μόνο για να ισιώσει το φρύδι σέρνουν τη βαρεμάρα τους. Σε τροχούς.

Για λόγους συντομίας τους οδηγούς της Κυριακής θα τους λέμε στη συνέχεια »Ο.Κ.» Το μόνο κρίμα είναι πως η συντομογραφία κάνει μια όμορφη, cool λεξούλα, το OK, να τακιμιάζει με τους »Ο.Κ.» 

Τους »Ο.Κ.», λοιπόν, τους καταλαβαίνεις από χιλιόμετρα. Δεν θα αραδιάσουμε κλισαρισμένες λίστες για σεμεδάκια στην πλαφονιέρα, σαγρέ »ντύσιμο» στο τιμόνι και λάστιχα με προ Χριστού DOT. 

Ο οποιοσδήποτε στοιχειώδους βαθμού petrolhead αντιλαμβάνεται τπν »Ο.Κ.»από χιλιόμετρα. Πλυμένο, σιδερωμένο και μαρμαρωμένο στην αριστερή λωρίδα.

Η Κυριακή, βλέπεις, από μόνη της σχεδόν εμπνέει την λοβοτομημένη οδήγηση ακόμα κι αν βράζει το αίμα μέσα σου. Μυστηριωδώς το επιβάλλει και το υποβάλλει ταυτοχρόνως. Είναι η μνήμη του χρόνου απ’ τις βαρετές, προεφηβικές Κυριακές.

Βρες μου έναν 15χρονο που του αρέσει η Κυριακή και τον υιοθετώ τώρα. Ήταν το νταούνιασμα πριν τη Δευτέρα του σχολείου που συλλογικά μας »έριχνε».  Προς επιβεβαίωση, βγήκα πριν λίγο βόλτα με ένα Renegade και νόμισα πως ακολουθούσα τον επιτάφιο. Οι οδηγοί της Κυριακής είναι οι αθόρυβοι καταληψίες της πόλης. 

Και διέξοδος; Δεν υπάρχει διέξοδος; Χμμμ… Ναι. Να κάνεις υπομονή, να διασχίσεις με 50 την πόλη και να πας εκεί που η πόλη δεν πάει. Ή εκεί που δεν πάνε οι »Ο.Κ.» Μιας και οι τελευταίοι δεν είναι καθόλου okay.

Photo: Google

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει