Renault Clio Williams. Η «πατατιά» που έκανα με τη Μούσα (video)

Post date:

Author:

Category:

Το Clio Williams, πριν από είκοσι χρόνια, αποτελούσε μια κατηγορία από μόνο του. Eίναι αυτό ακριβώς που βλέπετε στη φωτό. Mε ξέκανε οικονομικά. Αλλά ήταν και μεγίστη «πατατιά» που το έδωσα. Άντε βγάλε άκρη

Όταν το Clio Williams κυκλοφόρησε το 1993 έσπασε τη βαρεμάρα των προσθιοκίνητων. Φανατικοί »peugeotφιλοι» μη βαράτε. Να πω;

Θα μπορούσα να ξεδιπλώσω την ελεγεία της Renault Sport σε τουλάχιστον 10 mouse scrolls ακόμη. Κάτι μου λέει όμως πως έτσι κινδυνεύω να γίνω γραφικός.

Πληκτρολόγησε «Clio Williams» στη Google και θα πήξει το μάτι σου από δημοσιογραφικούς διθυράμβους.

Όλοι μιλούν για ένα πλαίσιο ποίημα, για ένα τιμόνι με συλλεκτική αίσθηση, για ένα μοτέρ που άνοιγε απευθείας γραμμή επικοινωνίας με τους ανθρώπινους νευρώνες. Αυτό είναι το πιο πολυτραγουδισμένο προσθιοκίνητο ever. Εντάξει, μετά τα Peugeot 205GTi, ίσως και την Alfasud. Δεν το λέω για να εντυπωσιάσω.

Όπως δε θα κάνω το ίδιο τώρα που ξεκινάω ένα απολογισμό εννέα μηνών. Τόσο έκανε να κυοφορήσει η σχέση μου μαζί του. Ή μήπως μέχρι να έρθει η στιγμή που είπα «παρακαλώ ο επόμενος»; Παρένθεση: δεν υπάρχει μαλακομαγνήτης. Μαλακομαγνήτης γίνεσαι ο ίδιος. Στην προκειμένη ο γράφων.

Ακόμη μετράω τιμολόγια εργασίας και ανταλλακτικών, για να μη μιλήσω για τα ατελείωτα πέρα-δώθε στην τοπική Renault. Μια μέρα θα τα κορνιζάρω. Σενάριο, σκηνοθεσία, Ά ανδρικός, οργάνωση παραγωγής, όλα εγώ

Μετά τον Στουρνάρα, αυτό το τετράτροχο πρέπει να ήταν ο δεύτερος μεγάλος υπεύθυνος για την προσωπική μου κατρακύλα. Και ταυτόχρονα μια καλή αφορμή για να αγαπήσω το πακέτο «όλα-εμπρός». Κλείνει η παρένθεση.

Πιστεύω επίσης ακράδαντα ότι δύσκολα τιθασεύεις ένα Williams. Όποιος λέει το αντίθετο δεν έχει ζήσει περισσότερο από μια εβδομάδα μαζί του.

Πρέπει να δεθείς με το μηχάνημα. Να γράψεις χιλιόμετρα. Και να κάτσεις μετά να μιλήσεις για την εμπειρία. Ή για το στήσιμο. Για την κρεμαγιέρα. 

Η τελευταία, ας πούμε, απείχε πολύ απ’ το να χαρακτηριστεί γρήγορη. Είχε όμως σωστό βάρος, μιλιμετρέ ακρίβεια και η πληροφόρηση ήταν, είναι και θα παραμείνει εξαντλητική. Διάβαζε το ανάγλυφο της ασφάλτου. Μιλούσε στα χέρια.

Ρωτάς πώς ήταν οδηγικά; Να σου πω. Τα όρια ήταν, σχετικά, εύκολα εξερευνήσιμα.

Δεν γινόταν σχεδόν ποτέ υποστροφικό. Το μπροστινό «βίδωνε» και εσύ έμενε να ρυθμίσεις το πίσω. Μη φανταστείς καμία εμπειρία τύπου Rallye, αλλά αν ήθελες «γύριζε». Έστω, κάποιες φορές με φρένο

Τι άλλο; Τι άλλο; Ά, δεν ήταν καλά φτιαγμένο. Τι είπες; Ιεροσυλία; Κάνω πως δεν άκουσα.

Το Williams, που λες, έτριζε. Άλλες φορές κάτι απ’ το ταμπλό, άλλες φορές κάτι απ’ τις πόρτες. Δεν έκλεισα ποτέ παράθυρο. Το πρόσχημα ήταν ότι και καλά ζεσταίνομαι, αλλά, μεταξύ μας, δεν ήθελα να ακούω τίποτε από τα εντός. Μαζί του αγάπησα τη φύση. Και το καυσαέριο. Αλλά κυρίως το να ανεβάζω για πλάκα αδρεναλίνη.

Το κλειδί σε αυτό το αυτοκίνητο ήταν ότι είχε τον τρόπο να σε κρατά πάντα σε εγρήγορση. Ο όρος «συμμετοχικό», βάζω στοίχημα, επινοήθηκε για πάρτη του.

Μετά το Williams πήρα ένα Clio RS 197. Δεν είχε καμία σχέση με τον προκάτοχο. Δεν έτριζε και είχε ένα τιμόνι σπονδή στο επιτόπιο. Και μόνο.

Το ότι πούλησα το Williams ήταν μια «πατατιά», ένα ιστορικό λάθος που θα με κατατρέχει. Κι αυτό, γιατί ανεξαρτήτως »φυλών» και »πιστών» σχεδόν κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως η μπλε μούσα με τις χρυσαφί γόβες ανήκει, και θα συνεχίσει να ανήκει, στο προσθιοκίνητο πάνθεον. Για όποιον την είχε οδηγήσει, έστω.

Βέβαιο επίσης είναι πως ο συμπαθής νέος, Ιταλός petrolhead, ονόματι Davide Cironi, που έχει το δικό του, εστιασμένο κανάλι στο Tube, πέρασε ωραίες στιγμές μαζί της στους δρόμους της Τοσκάνης οδηγώντας την.

Μαζί και μια νοητή σύγκριση για το πώς στέκεται σήμερα το Williams απέναντι στην πολύ ικανή αρμάδα των νέων, μικρών, δυνατών hatchback τύπου Fiesta ST. Αν δεν είστε ιταλομαθείς, πατήστε το πλήκτρο με το γρανάζι, κάτω αριστερά στο vid, για την εμφάνιση αγγλιλών υπότιτλων. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Photo: 4Τροχοί

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει