Η ζωή μου με το Type-R πρώτης γενιάς (ΕP3)

Post date:

Author:

Category:

Type-R ep3

 

O αναγνώστης του 4D, κ. Παναγιώτης Ορφανός, είχε το EP3. Τι έχει να πει με δικά του λόγια, από πρώτο χέρι, για ένα αυτοκίνητο που αγαπάμε;

Η ιστορία ξεκινά όταν αγόρασα ένα Honda Civic Type R σε χρώμα Cosmic Grey ως μεταχειρισμένο.

 

Μετά τις πρώτες επαφές μαζί ένιωσα πως το αυτοκίνητο υποστρέφει. Στρέφομαι στο φίλο, Ηλία, απ’ τον οποίο το ‘χα πάρει και μένει έκπληκτος.

»Τι; Δεν γίνεται αυτό, εγώ πατάω σανίδα, σχεδόν με όποια ταχύτητα και αυτό βάζει μούρη μέσα», μου απαντά. Προφανώς, η σωστή απάντηση είχε να κάνει με τον τρόπο που εγώ το οδηγούσα. Οπότε »υπάκουσα».

 

Και ήταν σαν ψέμα, δεν το πίστευα, το αυτοκίνητο το ένιωθες λες και είχε πίσω διαφορικό, »άνοιγε» ελαφρά την ουρά του και στηνόταν μόνο του.

Χωρίς απότομες υπερστροφές ακόμα κι όταν ήσουν με φρένα στην στροφή, θα έβγαζε την ουρά όμορφα και ελεγχόμενα, ακόμα και με σοβαρά χιλιόμετρα.

Αν ήθελες να παίξεις σου χάριζε γενναιόδωρες γωνίες με τιμονιά και μεταφορά βάρους. Δικαίως ο Jeremy Clarkson στην παρουσίαση, του τότε καινούργιου, Type R το ‘χε χαρακτηρίσει ως »old schooler Peugeot».

 

Απ’ τα λίγα αυτοκίνητα παραγωγής που, σε πρώτο στάδιο, δεν φαινόταν να χρειάζεται την παρουσία μπλοκέ διαφορικού.

 

Η ψαγμένη πίσω του ανάρτηση (μεγάλη η συζήτηση για την ύπαρξη του ημιάκαμπτου στην επόμενη γενιά του Type R) βοηθά το εμπρός τμήμα να είναι πάντα μέσα στην κορυφή της στροφής ανεξαρτήτως ποιότητας ασφάλτου ενώ συνεχίζεις και πιέζεις με θράσος, με σχέδον αλλόκοτες ταχύτητες εισόδου και παρά τη σχετική έλλειψη αίσθησης απ’ το σύστημα διεύθυνσης.

 

Ο κινητήρας και το κιβώτιο πολεμικά και αξιόπιστα όσο δεν φαντάζεσαι. Το αυτοκίνητο είχε μόνο εξάτμιση και μια εισαγωγή που κατέληγε στον αριστερό θόλο για παγωμένο αέρα.

 

 

Από αναρτήση μία coilover της KW, τίποτε άλλο. A, ναι. Και stock φρένα, ναι, stock φρένα, πολύ ικανά σε δύναμη και αντοχή, δεν συγκρίνονταν με τετραπίστονα αλλά δεν με προβλημάτισαν σε χρήση δρόμου.

 

Επειδή όμως ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο τοποθετήθηκε αργότερα ένα κιτ φρένων με δισκόπλακες σε διαστάσεις 330 χιλιοστών της Brembo, stock δαγκάνα και τακάκια Ferodo Racing DS3000.

Για πολλούς »Χοντέους» το καλό «‘Τάπερ» ήταν το EP3. Με την »καλή» και προφανώς πιο ακριβή ανάρτηση πίσω και το λιτό αμάξωμα. Στην καρδιά του ο αξιόπιστος δίλιτρος με τους 200 ίππους και τον κωδικό Κ20Α2

Κάπου εκεί, έγινε και η θαρραλέα κίνηση. Να μπει το μπλοκέ ή άσ’ το καλύτερα; Πάλεψα με το δίλημμα αλλά στο τέλος νικήθηκα. Και υπερίσχυσε το μπλοκέ.

 

Το διαφορικό της Quaife μου ανέτρεψε κι άλλο τα ήδη θετικά δεδομένα.

Το αυτοκίνητο έγινε πιο αποτελεσματικό μέσα στην καμπή, ειδικά με μικρές ταχύτητες στο κιβώτιο αλλά και πιο απαιτητικό στην οδήγηση για δρόμο.

Θα έλεγα πως χρειάζεται περισσότερη συγκέντρωση. Και υπό συνθήκες εμφανίζεται πιο έντονη υπερστροφή σε »αφήματα».

 

Έγινε μια προσπάθεια και προστέθηκαν ρυθμιστικά ψαλίδια κάμπερ της Εibach ώστε να δοθεί περισσότερο κάμπερ στον πίσω άξονα για να είναι πιο σταθερό.

Θεώρησα εμφανή τη βελτίωση χάνοντας ωστόσο ένα μικρό μέρος της ευελιξίας στα κλειστά κομμάτια λόγω πιο βιδωμένης »ουράς».

Αλλά ναι, αξίζει το μπλοκέ. Ενισχύει τον ήδη σκληροπυρηνικό χαρακτήρα του EP3 και σαφώς το κάνει σχεδόν ανίκητο σε κλειστές διαδρομές απέναντι στον FWD ανταγωνισμό. Τουλάχιστον, της εποχής του.

Γενικότερα κόστη συντήρησης; Αν φερθείς έξυπνα και φέρνεις τα ανταλλακτικά που χρειάζεσαι μέσω eBay κατεβάζεις σημαντικά το κοστολόγιο. Για παράδειγμα, το σετ συμπλέκτη που αλλάχτηκε στο αυτοκίνητο λόγω ελαττωματικού πλατό (και όχι δίσκου) αγοράστηκε μόλις €200 ενώ ένα συγχρονιζέ της 2ης ταχύτητας που αλλάχτηκε προληπτικά κόστισε μαζί με γρανάζι €350 αντί κάποιων €780 που χρεώνει η επίσημη αντιπροσωπεία.

 

Απο θέματα service θα το έλεγα πολύ οικονομικό χωρίς να ζητάει κάτι ιδιαίτερο ενώ είναι απροβλημάτιστο σε επίπεδα διαρροών ή »χριστουγεννιάτικων» check engine. Made in Japan.

 

Τελικά, το Cosmic Grey πουλήθηκε. Λόγω της κλασικής δίλιτρης λαιμητόμου. Αλλά οι αναμνήσεις έμειναν. 

Love it.

Photo: Γ. Κούτος

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει

Η απαγορευμένη διαφήμιση του Golf. Για τη μάνα σου

Η απαγορευμένη διαφήμιση του Golf πυροδότησε το ίντερνετ. Δεν έχει να κάνει με το αυτοκίνητο. Έχει να κάνει με τη μάνα μου, τη δική σου, τις μελλοντικές

Texting: 21 μέτρα ρίσκου. Πόσο αξίζουν τα μηνύματα;

Κόφ'το, κλείσ' το, άσ' το για αργότερα το κινητό. Υπακοή και σεβασμός απ΄όλους μας, ειδικά τους σκεπτόμενους Πραγματικούς Οδηγούς που οφείλουν να θέτουν το παράδειγμα. 21 μέτρα ρίσκου είναι πολλά

Ο Τζέιμς Χαντ του καλοκαιριού

«Μόλις 45 χρόνια πρόλαβε να ζήσει ο Χαντ. Ήταν αρκετά για να τα κάνει όλα. Να κυνηγήσει το όνειρό του οδηγώντας στο απώγειο του σπορ, τη Φόρμουλα 1. Αλλά και να κοιμηθεί με περισσότερες από 5.000 γυναίκες»

Ford Ranger Raptor. Bad ass με καρότσα

«Η εμπειρία με το Ford Ranger Raptor ήταν ικανή να σε κάνει να βλέπεις ένα pick-up ως κύριο αυτοκίνητο. Αδρεναλίνη με καρότσα. Δεν σου τυχαίνει και κάθε μέρα»

Καθαρόαιμη Lancia Rally 037

Το αυτοκίνητο-σταθμός πουλήθηκε έναντι €770.000...

Γιατί δεν βλέπεις συχνά τις Lotus στο δρόμο;

«Όσο και να γκρινιάζουμε πως θέλουμε αγνά και παρθένα driver's car, όταν έρθει η ώρα να βγουν τα χρήματα απ' την τσέπη βγαίνει ο πιο ασφαλής εαυτός μας στην επιφάνεια. Ελαχίστων εξαιρουμένων. Κάποιων τολμηρών με Lotus, για παράδειγμα»

Σόρι, αλλά το Mazda RX-7 με Wankel είναι όνειρο απατηλό

Ζούμε στην εποχή της κατά συρροή υπερβολής των memes (όρος που προέρχεται από την πράξη τού μιμείται) στο σύγχρονο διαδίκτυο. Πιάνει τη μία είδηση ο ένας και την τεντώνει τέρμα ο επόμενος