Με την Alfa Romeo Giulietta QV στην πίστα του Balocco

Post date:

Author:

Category:

Alfa Romeo Giulietta QV

Πιάνοντας τον Πάπα από τα κέρατα του Balocco. Η Alfa Romeo Giulietta Quadrifoglio Verde ήταν αυτοκίνητο που συμπαθήσαμε στην πίστα του γκρούπο

Το μακρύ κομμάτι της επίσημης πίστας δοκιμών του Balocco κρύβει τη δύναμη ενός ικανού αυτοκινήτου να πυροδοτήσει φαντασιώσεις. Η Quadrifoglio Verde ήταν η έκδοση που περίμεναν οι πιστοί alfisti και είχα την ευκαρία να την οδηγήσω στην πίστα δοκιμών του γκρούπο.

Η έκδοση με το τετράφυλλο τριφύλλι, η QV, όταν παρουσιάστηκε το 2010, απέδιδε κάποιους 235 ίππους που ήταν, και παραμένει, μια σημαντική τιμή στην κατηγορία των hot hatch.  

Έστω και αν τα 0-100 έρχονται σε 6.8» και η τελική έφτανε τα 242 km/h, η αίσθηση της QV βασιζόταν περισσότερο στην ώθηση που έδιναν τα 34.6 kgm ροπής. 

Η Quadrifoglio Verde είχε επαναφέρει το κλασικό πράσινο τετράφυλλο στο πλαϊνό φτερό (ανάγλυφo, μάλιστα, όπως είναι και στις Ferrari…) όντας περισσότερο ένα gran turismo για γρήγορους οικογενειάρχες που βάζουν στρωτά τη δύναμη στο δρόμο και λιγότερο ένα σκληροπυρηνικό προσθιοκίνητο

Στην καρδιά της, τη cuore sportivo, ζούσε ο τετρακύλινδρος των 1,742 κ.εκ., μια χωρητικότητα με την οποία η Alfa είχε πάντα καλές σχέσεις, από τις εποχές των παλιών 1750. Στην περίσταση, εννοείται υπερτροφοδοτούμενος με τα αρχικά ΤΒΙ.

Χαμηλότερο ύψος από το έδαφος, κατά 15 mm και 10 mm στον εμπρόσθιο και πίσω άξονα αντίστοιχα, και ελαστικά 18 ιντσών στα τέσσερα άκρα γέμιζαν τους τροχούς της QV, που στα δικά μας μάτια ήταν από τους ομορφότερους που είδαμε τα τελευταία χρόνια.

Μου άρεσαν τα φρένα με τις 4πίστονες αεριζόμενες δαγκάνες της Brembo και η κατευθυντικότητα αλλά θυμάμαι ξεκάθαρα πως με ενόχλησε η σχετικά μονοδιάστατη υποστροφική συμπεριφορά.

Ενώ, δηλαδή, το σασί φαινόταν ικανό να διαχειριστεί τις μεταφορές βάρους, η πλήρης απουσία ενός διακόπτη που να περιορίζει- έστω-την εμπλοκή του ESP μείωνετο fun. Τόση αυτοσυγκράτηση ούτε στο Βατικανό.

Όμως η QV είχε το χαρακτηριστικό «γρέζι» που μετέδιδε μια μηχανολογική αίσθηση και ένα αμάξωμα που, ακόμα και σήμερα, σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, κεντρίζει τα βλέμματα.

Αν ήσουν οπαδός μιας σχολής που θέλει να απλώνει τους ίππους παρά να τους στριμώχνει, η 1750 ήταν έτοιμη να ικανοποιήσει το ώριμο κοινό της. Αυτοκίνητο που συμπαθήσαμε. 

Photo: Γ. Κούτος / Τop Gear

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει