Αυτοκίνητο που αγαπήσαμε: το Audi RS4 που έκανε τη διαφορά

Post date:

Author:

Category:

Audi RS4 δοκιμή

 

 

Για μας, στο 4Drivers, το Audi RS4, αυτό με τον κωδικό »B7», ήταν που έφερε μαζί και τη γοητεία του να το πλασάρεις πριν το apex. Πρωτόγνωρο για την Audi της τελευταίας εικοσαετίας

Θα αρχίσω απο το τέλος. Κάποια δέκα χρόνια πίσω. Έχω επιστρέψει αργά το βράδυ σπίτι μετά από μια μονοήμερη με ένα απ΄τα πιο εντυπωσιακά αυτοκίνητα της χρονιάς.

Κλειδώνω το RS4 και αισθάνομαι υποχρεωμένος να το ευχαριστήσω. Του χτυπώ φιλικά τον καθρέφτη. Λίγα αυτοκίνητα μπορούν να κινούνται σε cross country συνθήκες με απαγορευτικές ταχύτητες. «Μπράβο, καλό παιδί», του ψιθυρίζω. Δεν τα ‘χω χάσει ακόμα, αλλά τέτοιες περιπτώσεις έχουν ψυχή, προσωπικότητα και σε κάνουν να δένεσαι με το μέταλλο.

Γιατί, κανονικά, μετά από μια μέρα ανελέητων χιλιομέτρων, άπειρων πηγαινέλα για τις ανάγκες της φωτογράφισης, καυτού ήλιου, λύσσας κακιάς και μιας κουραστικής επιστροφής, το μόνο που θες είναι να πας για ύπνο και να μη σκεφτείς τίποτε άλλο.

Όμως τις τελευταίες τρεις ώρες είμαι ερωτευμένος με μια θέση οδήγησης που κατέβηκε από τον ουρανό. Κάθομαι στα καθίσματα που ξέφυγαν κατά λάθος από το DTM, είμαι ένα σώμα με μια τελειοθηρική καμπίνα – με εξαίρεση τα κουμπάκια του κλιματισμού που δείχνουν τελείως passé.

Παίζω με το κουμπί «S» στο «πλακέ» τιμόνι που αλλάζει τη χαρτογράφηση της απόκρισης του γκαζιού και μεταβάλλει τη χροιά του κινητήρα.

Αν βρεθείτε στην ευχάριστη θέση να αγοράσετε ένα μεταχειρισμένο νέο RS4 ή αν ανήκετε σε εκείνη την τυχερή μειοψηφία που το ‘χετε ακόμα στην κατοχή σας, όπως το μπλε Avant που κάθε μέρα περνάει γρήγορα απ΄ τα Λιμανάκια- μην μπερδευτείτε, γιατί το ζουμί είναι σ’ αυτά εδώ που λέγονται Recaro buckets.

Αμαρτία μόνο και να τα βλέπεις τα καθίσματα με τα τεράστια »μάγουλα», σφίγγουν ηλεκτρικά τα πλευρά και σε «κλειδώνουν» μέσα τους. Ό,τι πιο πωρωτικό είχε το 2006 τοποθετηθεί ποτέ σε αυτοκίνητο με τέσσερις πόρτες, ή και με πέντε αν σας αρέσει η έκδοση Avant για να χωράει και ο σκύλος

audi rs4 δοκιμή

 Über alles καταστάσεις την εποχή της »ατμόσφαιρας» και των οκτώ κυλίνδρων. Ποιος Τσακαλώτος, είπες;

audi rs4 interior

Μπάκετ βγαλμένα απ΄τον παράδεισο, ένα απ’ τα καλύτερα »ατμοσφαιρικά» της εποχής, ανασχεδιασμένη τετρακίνηση με rear bias. Αυτοκίνητο-σταθμός για το Ίνγκολσταντ

Η μέση μου μετά από τόσες ώρες οδήγησης ψιλοδιαμαρτύρεται, γιατί το RS4 με τις έξτρα 19άρες είναι αισθητά πιο σφιχτό από το S4 που είχα οδηγήσει πριν από καιρό, αλλά δεν μετανιώνω, δεν μετανιώνω… 

Με τα ελαστικά να καίνε (Pirelli P-Zero) και τη μέση κατανάλωση να φτάνει τα 21,7 -ναι, τόσο πάει αν το σκίζεις- , σταματάω για γέμισμα στην ευθεία της Τρίπολης.

Για να εξηγούμαστε, το RS4 είναι ένα Stealth επιδόσεων που εκτελεί το 99% των αυτοκινήτων που θα βρεθούν στο δρόμο του την ώρα που οι αμύητοι θα νομίσουν πως είναι ένα Α4 σαν του θείου τους του Αποστόλη. Αλλά στο πολύ πιο γρήγορο

Είναι παράδοξο πώς μερικά αυτοκίνητα ανακαλύπτουν το διαμάντι που κρύβεται μέσα τους με το που φτάνουν σχεδόν στη δύση της καριέρας τους.

Μια πρώτη ερμηνεία είναι πως μέρος της διακριτικής γοητείας του RS4 είναι αυτός εδώ ο V8 που καταφέρνει να ξεπερνά το στόχο των 100 ίππων ανά λίτρο και να συνδυάζει την τεχνολογία FSI για καλύτερη καύση.

Καλός και άγιος ο παλιός biturbo, υπεράνω κριτικής ο ατμοσφαιρικός με τους 344 του S4, αλλά εδώ είχαμε να κάνουμε με έναν κινητήρα-σταθμό για την Audi.

Δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από την αφρόκρεμα της κατηγορίας, ήταν κόσμημα σε απόδοση και βέβαια ενδεικτικό της ποιότητας του είναι πως αποτέλεσε την ψυχή του R8.

Το RS4 ήταν επίσης ενδεικτικό της μεταφοράς τεχνολογίας που κουβάλαγε μηχανολογικά, είτε αυτό ήταν το νέας γενιάς quattro, τα κεραμικά φρένα ή η νέα φιλοσοφία στο ESP. Επιτέλους, ένα Audi που σου άφηνε όλη την ελευθερία πάνω σου

 Η ελαστικότητά του θυμίζει diesel, πιάνω τον εαυτό μου να διαχειρίζεται τις άπειρες λακκούβες μέσα στο Άργος με 1.000 σ.α.λ. και 6η στο κιβώτιο και να μη νιώθω δισταγμούς παρά ένα υπόκωφο γουργουρητό που θυμίζει αγωνιστικό Can-Am, είναι τόσο γραμμικός που κρύβει σαν τον Κόπερφιλντ τα πολλά χιλιόμετρα, οι μεσαίες του είναι γεμάτες θυμίζοντας ότι τίποτα δεν αντικαθιστά τα 4.200 κυβικά.

Και εκεί που πολλά αντίστοιχου κυλινδρισμού σύνολα κοπάζουν στις υψηλές αυτό εδώ σε παρακαλάει να χτυπήσεις κόφτη στις 8.250 στροφές και να αλλάξεις με το κρουστό, επιλογέα με τις κοντές διαδρομές που, επιτέλους, δεν είναι μαλθακά εύκολος.

Ναι, μου έλειπε όλο αυτό από την Audi, θυμίζει Βαυαρία στις καλύτερες στιγμές της (ο νοών νοείτω), είναι εθιστικό, είναι, συγγνώμη για την έκφραση, γαμάτο.

Κρατάς το τιμόνι, που όπως είπαμε είναι flat-bottomed, χώνεσαι στα Recaro, πατάς το κουμπί εκκίνησης και μπαίνεις σε track mode ανεξαρτήτως οδοστρώματος.

Παρεμπιπτόντως, είναι ευκαιρία να πούμε πως στην Αμερική και στον Καναδά το RS4 δεν εισαγόταν με αυτό το τιμόνι και τα racing καθίσματα καθώς είναι οι μόνες χώρες στον κόσμο που γίνονται crash test και χωρίς ζώνες ασφαλείας και η Audi δεν μπορούσε να εγγυηθεί για τις «παρενέργειες»

Αν περιηγηθεί κανείς σε ανάλογα fora θα διαπιστώσει πως οι ψαγμένοι Aμερικανοί είχαν φρικάρει καθώς ήθελαν το RS4 τους όπως οφείλε και όχι όπως αναγκαζόταν να είναι λόγω δαιδαλώδους νομοθεσίας. 

Αυτό το RS4 λάμπει επίσης όταν ο δρόμος στενεύει, όταν η άσφαλτος γλιστράει, όταν δεν έχεις όλο το χρόνο και το χώρο να προσχεδιάσεις την τροχιά σου με το πάσο σου.

Η τελευταία, τότε, εξέλιξη του συστήματος quattro, αυτή που πλέον κατανέμει υπό κανονικές συνθήκες σε ποσοστό 40/60 μεταξύ μπροστινού και πίσω άξονα επιλέχθηκε για να γίνει το αυτοκίνητο πιο συμμετοχικό, αλλά και να μειωθεί η αίσθηση της βαριάς μουσούδας που παραδοσιακά έχουν τα δυνατά Audi.

Σε συνδυασμό με το σύστημα Dynamic Ride Control που συνδέει υδραυλικά τις μπουκάλες των αμορτισέρ για τον περιορισμό των κλίσεων ο χαρακτήρας ανανεώθηκε και είναι επάξια ένα supersport που απλώς τυχαίνει να έχει τέσσερις πόρτες και όχι απλώς ένα γρήγορο GT για πέντε.

audi rs4 v8

Κλασική περίπτωση αμερικανογερμανικής κόντρας σε ευθεία τύπου autobahn. Το να ερωτοτροπείς με τα 300 km/h δεν είναι κι ό,τι θα περίμενε κανείς από ένα αμάξωμα που ο μέσος οδηγός θα το εκλάμβανε σαν το Α4 του θείου του

Έχει ένα μοναδικό τρόπο αυτό εδώ το αυτοκίνητο να σου προσθέτει εμπιστοσύνη ακόμα και εκεί που «δεν το έχεις», να σου χτίζει ένα σύμπαν υπεροπλίας χωρίς να σε αποστειρώνει και το τελευταίο έχει να κάνει και με τα περιθώρια ελευθερίας που σου αφήνει το ανασχεδιασμένο ESP.

Αισθάνθηκα ότι για πρώτη φορά κατάφερα να επικοινωνήσω με τη Servotronic-κρεμαγιέρα της Audi, ότι το μεσαίο πεντάλ ήταν αυτό ακριβώς που έπρεπε, χωρίς τη φαιά ζώνη που συναντάς ακόμα και στο S4, ότι το σασί σε υποκινεί να ξεδιπλώσεις τον τελευταίο ίππο, να φλικάρεις με τα φρένα πριν από την αγαπημένη σου καμπή και να νιώσεις τη ροπή να μετακινείται στον πίσω άξονα.

Και παρότι οι τιμές της άντωσης δεν είναι αμελητέες, ο τρόπος που το αυτοκίνητο μοιάζει βιδωμένο στις μεγάλες ταχύτητες εντυπωσιάζει.

Το πλαίσιο είναι βράχος, τα μετατρόχια είναι φαρδύτερα, ο τρόπος που συνεργάζονται τα  υποσυστήματα σε κάνει να νιώθεις ανίκητος και το ότι κρύβονται τα 1.650 κιλά (χωρίς καύσιμο και επιβάτες) είναι δείγμα του βάθους της κατασκευής.

Δεν θα το ακούσεις ποτέ από επίσημα χείλη αλλά αυτό που λέγαμε παραπάνω, η βαριά μουσούδα, αυτό που λένε «nose heavy», είναι το μόνο που μπορεί να εντοπίσεις στο RS4

Αλλά αυτό συμβαίνει τόσο, μα τόσο οριακά, μόνο σε πολύ κλειστά κομμάτια, κυρίως κατηφορικά και με πίεση που υπερβαίνει τα 8/10 που μπορεί να μην σε ενοχλήσει και ποτέ. 

Στη δύση της δικής μου μονοήμερης ανοίγω το καπό. Είναι τόσο όμορφα και τακτοποιημένα όλα εδώ μέσα που θα μπορούσα να φάω το βραδινό μου στο καπάκι των εκκεντροφόρων.

Μαζί τσεκάρω μια νέα είσοδο στο προσωπικό μου best of: όχι μόνο το καλύτερο driver’s car που είχε φτιάξει μέχρι το ’06 η Audi αλλά και ένα απ΄τα καλύτερα σπορ σεντάν στον πλανήτη. 

Αυτοκίνητο που αγαπήσαμε. Στάνταρ.

Photo: Επ. Κουτσούκης / 4Drivers

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει

Γιάννης Κωνσταντόπουλος
Γιάννης Κωνσταντόπουλος
Ο Γιάννης Κωνσταντόπουλος έχει περισσότερες από δύο δεκαετίες στο χώρο των Media και του Ειδικού Τύπου (Car Magazine, Top Gear, Esquire, Porsche Magazine, Eurobanker κ.ά.). Τα τελευταία έξι χρόνια «οδηγεί» το 4Drivers με συμμετοχή αρθρογράφων που εκτιμούν την αντικειμενική ενημέρωση, την απόλαυση της οδήγησης και τη δημιουργική ματιά. Ταυτόχρονα, εκδίδει το Best of Cars και άλλες concept εκδόσεις. Οι φήμες λένε πως με τόση κατανάλωση βενζίνης, βαρύνεται για σημαντικό μέρος της τρύπας του όζοντος. Δηλώνει ένοχος.

Texting: 21 μέτρα ρίσκου. Πόσο αξίζουν τα μηνύματα;

Κόφ'το, κλείσ' το, άσ' το για αργότερα το κινητό. Υπακοή και σεβασμός απ΄όλους μας, ειδικά τους σκεπτόμενους Πραγματικούς Οδηγούς που οφείλουν να θέτουν το παράδειγμα. 21 μέτρα ρίσκου είναι πολλά

Ο Τζέιμς Χαντ του καλοκαιριού

«Μόλις 45 χρόνια πρόλαβε να ζήσει ο Χαντ. Ήταν αρκετά για να τα κάνει όλα. Να κυνηγήσει το όνειρό του οδηγώντας στο απώγειο του σπορ, τη Φόρμουλα 1. Αλλά και να κοιμηθεί με περισσότερες από 5.000 γυναίκες»

Καθαρόαιμη Lancia Rally 037

Το αυτοκίνητο-σταθμός πουλήθηκε έναντι €770.000...

Γιατί δεν βλέπεις συχνά τις Lotus στο δρόμο;

«Όσο και να γκρινιάζουμε πως θέλουμε αγνά και παρθένα driver's car, όταν έρθει η ώρα να βγουν τα χρήματα απ' την τσέπη βγαίνει ο πιο ασφαλής εαυτός μας στην επιφάνεια. Ελαχίστων εξαιρουμένων. Κάποιων τολμηρών με Lotus, για παράδειγμα»

Citroën C5 Aircross. Το Citroën της δεκαετίας πάει «σφαίρα»

«Το Citroën C5 Aircross SUV μάλλον δικαιολογημένα μόλις έκανε επίδοση-ρεκόρ για τη μάρκα. Τολμηρό, άνετο, τόσο ποιοτικό όσο ποτέ και με χαρακήρα τυπικά Citroën»

Τρέχοντας με Radical. Η έξυπνη κίνηση της χαρντκορίλας

Η Radical θέλησε να μπει ως ένας άλλος ριζοσπάστης στο «χώρο» του εστιασμένου, πισταδόρικου motorsport