O Γλάρος Ιωνάθαν και η Mercedes SLS

Post date:

Author:

Category:

Mercedes SLSΊσως το έχετε διαβάσει όταν ήσασταν μικροί. Το αναρχικό παραμύθι του Richard Bach μιλά για την τόλμη του να διαφέρεις. Η Mercedes με την SLS είχε κάνει ακριβώς αυτό παρουσιάζοντας πριν  μερικά χρόνια το πιο παραμυθένιο, ανατρεπτικό supercar της χρονιάς. Οι πόρτες σε σχήμα γλάρου ήταν μόνο η αφορμή

Ο Ουίνστον Τσώρσιλ είχε πει κάτι καλό: ο πεσιμιστής βλέπει τη δυσκολία σε κάθε ευκαιρία ενώ ο αισιόδοξος βλέπει την ευκαιρία σε κάθε δυσκολία.

Όταν παρουσιάστηκε η Mercedes SLS, οι φήμες λένε πως ακόμα και οι ωραίες γυναίκες με τα δωδεκάποντα που στέκονταν στα διπλανά περίπτερα της έκθεσης σηκώθηκαν στις μύτες για να της ρίξουν μια κλεφτή ματιά.

Όχι μόνο γιατί η SLS επιβράβευε την αισιοδοξία εν μέσω γενικού νταουνιάσματος της χρονιάς, αλλά και γιατί ήταν η πιο εκθαμβωτική Mercedes των τελευταίων δεκαετιών. Και, βέβαια, η πρώτη Merc στα χρονικά που είχε σασί και αμάξωμα από αλουμίνιο σε ένα ζωντανό γλυπτό. Αλλά και τις πόρτες »γλάρου».

Mercedes SLS

 Αν είσαι νεότερος, οι πόρτες γλάρου δεν θα σου θυμίζει και πολλά αλλά οι παλιότεροι και βλέπουν το DNA της αξέχαστης SL του ’54. Όχι μόνο το πιο γρήγορο αυτοκίνητο παραγωγής στον κόσμο αλλά και το εισιτήριο της Mercedes στο automotive πάνθεον

Μια κούκλα με τις πόρτες να ανοίγουν όπως ο γλάρος τα φτερά του που είχε τη γοητευτική δυσκολία του να μπεις και να βγεις, όπως σε ένα καθαρά αγωνιστικό αυτοκίνητο που το φοράς σαν γάντι. Την οδηγούσαν οι σταρ της εποχής, η Γκρέϊς Κέλι, ο δικός μας Γρηγόρης Λαμπράκης, la crème de la crème

To star system μπορούσε να κοιμάται ήσυχο. Γιατί η SLS διέθετε το ίδιο πληθωρικό άνοιγμα θυρών κατά 70 ολόκληρες μοίρες, ένα φαρδύ κατώφλι (βλ. μασπιέ) που σε ανάγκαζε  να ανοίγεις το πόδι λες και μπαίνεις σε φουσκωτό και σχεδόν δυο μέτρα καπό. Περήφανο και τεντωμένο

Κάτι σαν την Jaguar E-Type της νέας χιλιετίας την οποία οι φεμινίστριες των `60s κατηγορούσαν για τις φαλλοκρατικές της ομοιότητες. Στην Mercedes φαίνεται πως δεν καταλαβαίνουν από τέτοια και φρόντισαν η SLS να είναι όσο γίνεται περισσότερο προικισμένη και όπως λέει το μεγάλο αφεντικό του τμήματος design της εταιρίας,  Gorden Wagener, το αυτοκίνητο είναι ένα ζωντανό trailer για τη μορφή που θα έχουν οι σπορ Mercedes που θα έρθουν στο μέλλον.

Με άλλα λόγια, αν την λιγουρευόσουν αλλά δεν είχες τα 177.310€ που κόστιζε στην Ευρώπη δεν είχες και πολλές εναλλακτικές. 

Η SLS στόχευε στο exclusive κοινό των Ferrari και λοιπών εξωτικών συγγενών. Είναι άλλωστε και αυτή διθέσια, με επιδόσεις που σκοτώνουν ( 0-100 σε 3.8″ και 317 τελική ηλεκτρονικά περιοριζόμενη….), transaxle διάταξη όπως οι 12κύλινδρες Ferrari (κιβώτιο και διαφορικό μαζί στον πίσω άξονα για καλύτερη κατανομή) και χαμηλό κέντρο βάρους για να ξύνουν τα οπίσθια σου τις εφηβικές ανωμαλίες της Μιχαλακοπούλου.

Μόλις 369 χιλιοστά, ούτε καν 37 πόντοι, σε χωρίζουν από την άσφαλτο αλλά η Mercedes δεν υπαινίσσεται ποτέ και πουθενά πως αυτό είναι ένα Caterham με περιτύλιγμα Gallactica.

bmw i8 δοκιμή

 Η BMW με το i8, τα πρόσφατα χρόνια, επέμεινε στις πόρτες τύπου gullwing, έστω κι αν υπάρχουν περισσότερα μειονεκτήματα σε σχέση με το show off

Με την SLS πήγαινες κανονικά στη δουλειά, το κιβώτιο διπλού συμπλέκτη επτά σχέσεων μίξαρε τέλεια τις αλλαγές ,είτε μποτιλιαρισμένος στο City του Λονδίνου είτε πλαγιολίσθαινες στην αγαπημένες σου καμπή (που σημειωτέον δεν θα έχεις καμία αγωνία μην στεγνώσει ο κινητήρας από λάδι καθώς το ξηρό κάρτερ είναι εδώ), είχε θήκες για τον φραπέ, δέρμα nappa ακόμα και δωδεκάβολτη υποδοχή. 

Αλλά πώς μπορούσες να αντισταθείς στα 66.2 kgm ροπής από τον ηγεμονικό τότε V8 που ξεκίνησε από την C63 AMG , (όπως έχουμε ξαναγράψει το αυτοκίνητο που έδωσε το ψυχολογικό ΟΚ στη φίρμα να κοιτάξει στα μάτια και γιατί όχι να ξεπεράσει τους βαυαρούς;) και εξελίσσεται σε διαμάντι διεθνούς βεληνεκούς;

Ο κινητήρας με τον κωδικό Μ159, όπως μετονομάστηκε από τον Μ156, έχει σφυρήλατα πιστόνια, είναι ελαφρύτερος, εξακολουθεί να στροφάρει τρελά παρά τον κυβισμό νταλίκας και επιπλέον η τοποθέτηση ξηρού κάρτερ έκανε δυνατή την πιο χαμηλή τοποθέτηση του.

Με ένα γενναίο μεταξόνιο 2680 χιλιοστών, κατανομή βάρους 47/53 στους άξονες, διπλά ψαλίδια και στις τέσσερις άκρες όπως η McLaren του Χάμιλτον, κεραμικά φρένα και όλη το know how της AMG, το αυτοκίνητο ήταν συγκλονιστικά καλό.

Το θυμάμαι όταν είχαμε ανέβει στο Nuerburgring να γράφει γύρους στην πράσινη κόλαση. Τότε ακόμα δεν ξέραμε λεπτομέρειες και το μαύρο «μουλάρι» είχε το πιο αντι- Mercedes καμουφλάζ. Body που θύμιζε κάτι ανάμεσα σε παλιά Aston Martin Vantage, σαν και αυτές που οδηγούσε ο πρίγκιπας  Κάρολος και σε Dodge Viper.

Μαύρο, ξερακιανό χωρίς φυσικά το αστέρι στη γρίλια, κατέβαινε δαιμονικά γρήγορα τις κατηφόρες του Ring. Οι θεωρητικές απορίες για το τέρας λύθηκαν στις 15 Σεπτεμβρίου στη Φρανκφούρτη.

Σε μια εποχή μίζερη και συμβατική, η Mercedes  είχε αρχίσει να συμμερίζεται το πιστεύω του γλάρου Ιωνάθαν: μη φοβάσαι να είσαι διαφορετικός. 

Photo: Γ. Κούτος

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει