Stefan Bellof. Γιατί το ρεκόρ του στο Ring κράτησε 35 χρόνια;

Post date:

Author:

Category:

O Stefan Bellof σκοτώθηκε σαν σήμερα, 1η Σεπτέμβρη του 1985. Οδηγούσε δίχως αύριο, δάμασε τα τέρατα της εποχής, «έφυγε» νωρίς. Για κάποιους, ήταν το μεγαλύτερο χαμένο ταλέντο. Σύμφωνοι, χωρίς αίσθηση φόβου. Αυτό, ναι, είναι μειονέκτημα

Stefan Bellof

Stefan Bellof ή «Stibbich», όπως τον αποκαλούσαν. Το κατά γενική ομολογία μεγαλύτερο ταλέντο της Γερμανίας τη δεκαετία του `80 ήταν το πρότυπο του Michael Schumacher


Ήταν το ’83 όταν ο Bellof βρήκε θέση στην εργοστασιακή ομάδα της Porsche.

Μπήκε στη θηριώδη 956 του Group C και κέρδισε τον πρώτο του αγώνα στο Silverstone, στο πλάι του πολύπειρου Derek Bell.

Η λάμψη στο Nürburgring

- Διαφήμιση-

Το αστέρι του έλαμψε ανεξίτηλα στον επόμενο αγώνα, στα 1000km του Nürburgring.

Κι αυτό, γιατί στις 28 του Μάη, ο Bellof «έγραψε» τον ανεπίσημο ταχύτερο γύρο που είχε καταγραφεί στη «Grüne Hölle».

Σταμάτησε τα χρονόμετρα στο 6:11:13, με μέση ωριαία ταχύτητα 202.073χλμ/ώρα, 5 δευτερόλεπτα ταχύτερος απ`τον 2ο…

Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για τα «τέρατα» του Group C, χωρίς ίχνος ηλεκτρονικών βοηθημάτων, κίνηση στον πίσω άξονα και με χειροκίνητα κιβώτια ταχυτήτων, με όλα αυτά να απαιτούν να διαθέτεις τα απαραίτητα «προσόντα» ανάμεσα στα πόδια


Την επόμενη μέρα στον αγώνα, «έγραψε» ξανά τον ταχύτερο γύρο, επίσημο αυτή τη φορά, μιας και παρέμεινε επί 35 χρόνια το απόλυτο ρεκόρ στο Nordschleife. Το γυρολόγιο σταμάτησε στο 6:25:91. Και χρειάστηκε να φτάσουμε στο 2018 για να το σπάσει η Porsche 919 Hybrid Evo με το ακόμα πιο μυθικό 5:19.55


Ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα, με την τεράστια εξέλιξη που μεσολάβησε σε τρεις και πλέον δεκαετίες, το «κάτω από εξήμιση λεπτά» παραμένει μια μυθική πρόταση.

O Bellof ανήκε σ` αυτή την κάστα οδηγών, όπως οι Gilles Villeneuve, Ronnie Peterson, Colin McRae που οδηγούσαν με την ταυτότητα στα δόντια σε κάθε γύρο, σε κάθε ειδική, μακριά από βεντετισμούς.

Μόνο οδήγηση στο απόλυτο όριο.


Gilles Villeneuve Ferrari

Το στυλ οδήγησής του

«Το στυλ οδήγησής του ήταν ατίθασο, μανιώδες μερικές φορές, χωρίς ίχνος φόβου μπροστά στο μοιραίο, έκανε πράγματα που κανείς άλλος δεν τολμούσε μέσα στην πίστα», είπε ο David Hobbs που αγωνίστηκε απέναντί του τη δεκαετία του `80.

Ο ομόσταυλός του, Derek Bell, είχε δηλώσει ότι το στυλ του ήταν εκτυφλωτικό και ότι έπαιρνε ρίσκα που άγγιζαν τα όρια του ανεπίτευκτου.

Ουσιαστικά, ο Bellof δεν πρόλαβε να δείξει το μεγάλο του ταλέντο στην F1, μην έχοντας ένα αξιόπιστο και γρήγορο μονοθέσιο.

Ο γερο-Enzo, με την κοφτερή ματιά του, τον ήθελε πάντως στην Scuderia το 1986 και υπήρχε η φήμη ότι είχε ήδη κανονιστεί συνάντηση. Μάταια…

Το δυστύχημα

H μοίρα του είχε κλείσει ραντεβού στην περιβόητη Eau Rouge-Raidillon.

Ήταν 1η Σεπτεμβρίου 1985 στον αγώνα στο Spa, όταν ο 27χρονος Stefan Bellof με την Porsche 956 μαχόταν με τη νεότερη Porsche 962C του Jacky Ickx.

Στον 78ο γύρο δοκίμασε να προσπεράσει στην Eau Rouge απ`την εξωτερική. Μα απ’ την εξωτερική στην Eau Rouge; Για όνομα…

Αντικειμενικά, ήταν λάθος του Bellof. Σε μια τόσο δύσκολη, επικίνδυνη και εξαιρετικά γρήγορη καμπή όπως αυτή, ο Ickx δεν είχε άλλη επιλογή απ΄το να υπερασπιστεί τη θέση του.


O Bellof όφειλε να μην διαταράξει το turn in του Ickx που, με βάση τα τυπικά, είχε την κλασική γραμμή. Είναι τέτοιο το σημείο, που αν νιώθεις πως σε φρενάρει ο μπροστινός, απλώς περιμένεις μερικά δευτερόλεπτα και μετα, στην έξοδο, ακολουθεί η μεγάλη ευθεία για να περάσεις


Η ουσία είναι πως ελάχιστα μιλισεκόντ αργότερα, κατέληξαν κι οι δυο εκτός πίστας, με την Porsche του Bellof να τυλίγεται στις φλόγες.

Αυτό είναι το video όπως καταγράφτηκε η σκηνή μέσα απ΄το κόκπιτ του Ickx.



Άδοξο τέλος; «Καρμικό» – με την έννοια πως αν δεν συνέβαινε στο Spa, δεδομένου του μενταλιτέ του, ήταν θέμα χρόνου να συμβεί αλλού; Μπορεί.

Ο Stefan Bellof είχε ατόφιο και ατίθασο αγωνιστικό πνεύμα, έψαχνε το κενό για πλασάρει το μονοθέσιο.

Ναι, ακόμα και στην Eau Rouge, γιατί όπως είχε πει κι ο μέγιστος Ayrton, «If you`re no longer going for a gap that exists, you ‘re no longer a racing driver».



Photo: Google

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει