ΒΜW M8: Aπόλυτο Mηχάνημα που ποτέ δεν υπήρξε. Σχεδόν

Ήταν το κρυφό όνειρο μηχανικών του M Division: η μεταμόρφωση ενός grand tourer σε απόλυτο εργαλείο απέναντι στη σπορ αφρόκρεμα της εποχής. Τελικά, φτιάχτηκε ένα και μόνο BMW M8, ένα μόνο κομμάτι. Αυτό

Τo μοναδικό BMW M8 έμεινε ως ένα φιλόδοξο πρότζεκτ της δεκαετίας του ’90

Όταν το Φεβρουάριο του 1990 η BMW παρουσίασε την πρώτη γενιά της Σειράς 8, σκοπός της ήταν να φτιάξει ένα πολυτελές και γρήγορο κουπέ μεγάλου τουρισμού

Όμως σε μία εποχή που η επιθυμία για την απόλυτη ταχύτητα και την κυριαρχία στις κορυφογραμμές την σπορ οδήγησης είχε ήδη χαραχθεί από τα Porsche 959, Lamborghini Diablo και Jaguar ΧJ220, το πανέμορφο BMW δεν είχε τα φόντα να τα ανταγωνιστεί.

Εκτός, εάν επενέβαινε δραστικά το τμήμα M της εταιρείας και μεταμόρφωνε το Ε31 σε μία βολίδα μαζί με τις αναγκαίες τροποποιήσεις.

Άλλωστε με έναν αεροδυναμικό συντελεστή της τάξης του 0,20 (καλύτερο από των προναφερομένων Porsche, Jaguar ακόμα καθώς και του McLaren F1) η βάση για ένα BMW M8 ήταν εξαιρετική για υψηλές ταχύτητες

Παρόλα αυτά οι μηχανικοί τον βελτίωσαν κι άλλο

Συγκεκριμένα, αφαίρεσαν τους αναδιπλούμενους (pop-up) προβολείς, τόσο για λόγους άλλους αεροδυνομικής όσο και για την χωροταξία κάτω από το καπό, φρόντισαν να βάλουν μεσαία κολόνα στο αμάξωμα που κανονικά δεν είχε και βέβαια ασχολήθηκαν με το πιο βασικό, τον κινητήρα.

Ξεχάστε τα pop-up φώτα του BMW 8 Series παραγωγής. Εδώ μόνο ελαφρότης

Δοκιμή: BMW Airlines. Οδηγώντας το δαιμονοποιημένο νέο M5

Μοτερούκλα

Όταν η BMW είχε παρουσιάσει την έκδοση 850 CSI με τον 12κύλινδρο κινητήρα των 5,6 λίτρων και τους 380 ίππους, το πακέτο ήταν μια χαρά για το σκοπό χρήσης του αυτοκινήτου.

Όμως για την περίπτωση ενός BWM Μ8 ο κινητήρας ήταν λίγος. Έτσι, εξελίχθηκε περαιτέρω με νέες κυλινδροκεφαλές, ξηρό κάρτερ και τελική απόδοση 640 ίππων. Για να υπάρχει και μία τάξη μεγέθους, η Bugatti EΒ110 απέδιδε 603 PS και η Diablo GT «μόνο» 575 ίππους

Ο 12κύλινδρος με εσωτερικό κωδικό S70 ήταν η βάση για το τέρας των 640 ίππων του BMW M8

Επίσης, οι μηχανικοί του τμήματος Μ Division χρησιμοποίησαν ελαφριές πόρτες και καπό του πορτμπαγκάζ και μπροστινό χωρίς φώτα αλλά με τις θυρίδες αερισμού που μπορείτε να δείτε στις φωτό.

Στο δε εσωτερικό η πολυτέλεια πήρε περισσότερο τη θέση μιας αγωνιστικής ατμόσφαιρας με μπάκετ καθίσματα της Recaro, το πίσω κάθισμα πήγε στον αγύριστο και προστέθηκαν στρώσεις αλκαντάρα.

Ημιαγωνιστική ατμόσφαιρα στο εσωτερικό

Game over

Παρά τις καλές αρχικές προθέσεις και το φιλόδοξον του πράγματος, το BMW M8 ποτέ δεν πήρε την τελική έγκριση να βγει στην παραγωγή.

Από την πλευρά της εταιρείας ήταν κατανοητό καθώς είχαν προϋπάρξει οικονομικές αποτυχίες, όπως, για παράδειγμα, με το Μ1 και έτσι στο παιχνίδι «αλήθεια ή θάρρος» υπερίσχυσε το πρώτο.