Χειροκίνητο vs Αυτόματο. Ένα από τα τελευταία διλήμματα του Π.Ο.

Post date:

Author:

Category:

ford mustang δοκιμη

 

Θέλει μεγάλο θάρρος για να πάρει κανείς σήμερα ακριβό αυτοκίνητο. Και τόλμη για να το πάρει χειροκίνητο. Υπέρ, κατά, και μια οδηγοκεντρική προσέγγιση για τον Πραγματικό Οδηγό

Αφ’ ης στιγμής εταιρίες επιπέδου Ferrari έχουν ήδη αποκλείσει την παλιά καλή «χτένα», η ιστορία έκανε μια στροφή «επί τόπου». Ενδεικτικά; Ferrari California. Πόσα κομμάτια λες να πουλήθηκαν με χειροκίνητο στη Μ. Βρετανία; Είκοσι; Δέκα;  Η απάντηση είναι ένα. Ναι, ένα. Και πόσες 599 νομίζεις με manual; Καμία, είναι η απάντηση. Τίποτα, «νάδα».

Δεν χρειάζεται να φτάσει κανείς στην κορυφή της αυτοκινητικής πυραμίδας, όπως είναι η Ferrari, για να αντιληφθεί το προφανές. Σχεδόν οτιδήποτε πωλείται σήμερα, σε καινούργιο τουλάχιστον, θεωρείται πλεονέκτημα να είναι με κάποιο αυτόματο. Ή ημιαυτόματο. Ή διπλού συμπλέκτη. Και τέλος.

Η επιλογή ομολογουμένως έχει πλεονεκτήματα:

Είναι σαφώς ταχύτερα στις αλλαγές τους.  Μόνη εξαίρεση το Mitsubishi Evolution. Το »δεκάρι» εννοώ, που πρέπει να ήταν η μοναδική περίπτωση παγκοσμίως που το ίδιο αυτοκίνητο με manual είναι πιο γρήγορο.

Είναι πιο ξεκούραστο. Στην πόλη ειδικά, ασυζητητί. Eίναι πιο γρήγορο, αν κυνηγάς το χρονόμετρο. Σε πίστα. Αλλά και σε δρόμο, αν κυνηγιέσαι με άλλον. Κερδίζεις μέτρα. Είναι πιο εύκολο. Δεν χρειάζεται να συγχρονίζεις στροφές με τεχνικές τύπου μύτη-τακούνι. Είναι, γενικά, πιο ασφαλές. Ειδικά σε δυνατά πισωκίνητα, με ηλεκτρονικά εκτός ή έστω ημιαπενεργοποιημένα, δεν κινδυνεύεις να μπλοκάρεις στιγμιαία τους πίσω τροχούς. Έχεις μεγαλύτερη μεταπωλητική αξία. Ειδικά σε δίλιτρο και πάνω ή μεγάλο SUV, μονόδρομος.  

Όμως, το πράγμα δεν είναι τόσο απλό: Όσο οδηγώ διαφορετικά αυτοκίνητα, τόσο συνειδητοποιώ πως αφενός έχει να κάνει με το στυλ οδήγησής σου και αφετέρου στο πώς είναι σεταρισμένο το όποιο «αυτόματο».

Ακόμα και σε κορυφαία αυτοκίνητο ένα μέτριο αυτόματο μπορεί να σου καταστρέψει την εμπειρία της οδήγησης. Aς πούμε, σε μια Porsche 997 με Tiptronic (αν δεν είσαι οπαδός της ευθείας και μόνο όπου το »Tip» στην τελευταία του έκδοση ήταν ταχύτερο από τη χειροκούνα) σε χάλαγε απ’ την πρώτη καμπή. 

Κατασκευασμένο δια χειρός Mercedes, κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’80, το Tiptronic ήταν ο πιο εύκολος τρόπος να συνεχίζει να χρεώνει η εταιρία κάποιες χιλιάδες ευρώ για ένα εξάρτημα που όχι μόνο το κόστος επένδυσης του είχε αποσβεστεί από την εποχή των Duran Duran αλλά «κατέβαζε» το ίδιο το αυτοκίνητο μερικούς ορόφους παρακάτω από το ρετιρέ καθώς έχανες σημαντικό μέρος της εμπλοκής αλλά και της ακρίβειας τοποθέτησης σε οριακά κατεβάσματα.

Τα αυτόματα ήταν, σε αρκετές περιπτώσεις, το γαμπριάτικο κοστούμι για θύματα του καταναλωτισμού που πίστευαν πως «αφού είναι πιο ακριβό άρα θα είναι και καλύτερο».

Απ’ την άλλη, υπήρξαν και υπάρχουν μερικά χειροκίνητα σκέτο ποίημα.

Επί του προσωπικού, τα καλύτερα χειροκίνητα της τελευταίας εικοσαετίας τα κάνουν οι Βαυαροί. Ή ακριβέστερα, η Gertrag και η ZF.

Μπροστά τους, ακόμα και αυτά της Mercedes (με σχετικά χαλαρή αίσθηση επί χρόνια που βελτιώθηκε θεαματικά στην πορεία), της Audi (πολύ generic με εξαίρεση το κιβώτιο των εκδόσεων RS) ή της Alfa (με εξαίρεση την 156), έμοιαζαν αιώνες πίσω. 

Αντιθέτως, ωραίο manual είχε η Celica TS, καταπληκτικό κιβώτιο το Honda S2000, σημείο αναφοράς το MX-5, φτιαγμένο για πολύ «ξύλο» το 350Z. To τελευταίο, φαντάσου, είναι τόσο ανθεκτικό που στους αγώνες drifting στις Η.Π.Α. χρησιμοποιούν τα stock.

Η εκδημοκρατικοποίηση της »auto»- τεχνολογίας πιστώνεται φυσικά στη VW. Το κιβώτιο διπλού συμπλέκτη κάνει θαύματα για τη μάζα. Παρόλα αυτά, υπάρχουν κάποια μειονεκτήματαΝαι, εννοείται είναι πιο ακριβά. Τουλάχιστον στο 99% των περιπτώσεων.

Επίσης, όταν πηγαίνεις «τέζα», εγώ τουλάχιστον, συλλαμβάνω τον εαυτό μου να κοιτάζει συχνά την ένδειξη που λέει ποια σχέση έχω στο κιβώτιο. 6η; 5η; Ή θα με κρεμάσει η 7η; Αυτό μεταφράζεται σε κάποια, ελάχιστα μεν αλλά υπαρκτά, μέτρα που δεν έχω οπτική επαφή με το δρόμο. Σε ένα χειροκίνητο ακουμπάς το χέρι στον επιλογέα κι αυτομάτως ξέρεις…

Επίσης, με το αυτόματο ή το διπλού συμπλέκτη, χάνεις κάποια μέτρα απ’ την ιδανική γραμμή αν είναι συντηρητικά χαρτογραφημένο. Για δοκίμασε να κατεβάσεις από 5η σε 2η με ένα Golf GTi  με DSG λίγα μέτρα πριν το apex.  Άσε, το ‘χασες. Πρέπει να κατεβούν οι στροφές παρακάτω, γύρω στις 5.500 σ.α.λ., ώστε το mapping να δεχθεί το κατέβασμα. 

Όπως έλεγα και παραπάνω, ειδικά σε πισωκίνητο, δεν έχεις τη δυνατότητα να προκαλέσεις με έναν επιπλέον τρόπο την υπερστροφή πριν την καμπή κατεβάζοντας απότομα. Ή πατώντας απότομα τον συμπλέκτη και με ταυτόχρονο βύθισμα του δεξιού ποδιού.  Ναι, είναι ένα μείον. Θα μου πεις για τον πυροβολημένο… Ναι, γι αυτόν.

Τέλος, σημαντικό: αν σου ξεκολλήσει απότομα ο πίσω διάολος ή αν κάνεις την υπερβολή με το γκάζι και πας να το «χάσεις», ο σνομπαρισμένος στη σημερινή εποχή συμπλέκτης, σου δίνει ένα σημαντικό «παράθυρο» ασφαλείας. Τον πατάς τέρμα και «σκοτώνεις» τη ροπή.

Θυμάμαι όταν κάποια χρόνια πριν είχαμε πάει να παρακολουθήσουμε μερικά μαθήματα γρήγορης οδήγησης με Corvette στην πίστα του Χόκενχάϊμ και οι εκπαιδευτές μάς μάθαιναν ακριβώς αυτό: π’βς μπορείς να το «σώσεις» χάρη στο τρίτο πεντάλ.

Κράτησα για το τέλος και κάτι που για κάποιους, λίγους πλέον, παραμένει σημαντικό: τη συμμετοχή του οδηγού σε μια μηχανική διαδικασία.

Όσο γίνονται τα αυτοκίνητα δεξαμενές ηλεκτρονικών, τόσο ένα καλό χειροκίνητο κιβώτιο θα σου επαναφέρει αυτήν την παλιομοδίτικη χορογραφία μεταξύ κάτω και άνω άκρων. 

Για να το κλείσω. Όλα σχετίζονται με το πού οδηγείς, τι και πώς. Δεν θα μπορούσα να διανοηθώ ένα Toyota GT86 με αυτόματο. Άσε που, όπως διάβαζα στο ξένο Τύπο, είναι για κλάματα. Θα ήθελα, ωστόσο, μια Mercedes C-Class, με τα καλά αυτόματα της Mercedes, να βάλω μέσα την οικογένεια και να πηγαίνω ταξίδια.

Παρεμπιπτόντως, καλά έκανε η Ferrari και «έκλεισε» τα χειροκίνητα.

Πέραν του οπτικού, η κλασική «χτένα» άλλαζε εκνευριστικά αργά, ειδικά στις αλλαγές διαδρομής του gate (από 2η σε 3η , από 4η σε 5η κ.ο.κ.) τη στιγμή που τα double clutch «ξυρίζει». Άλλωστε, η Ferrari δεν φτιάχτηκε για μπαντιλίκια αλλά για απόλυτο grip…

Photo: Δημήτρης Θεοχάρης / 4Drivers

 

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει

Γιάννης Κωνσταντόπουλος
Γιάννης Κωνσταντόπουλος
Ο Γιάννης Κωνσταντόπουλος έχει περισσότερες από δύο δεκαετίες στο χώρο των Media και του Ειδικού Τύπου (Car Magazine, Top Gear, Esquire, Porsche Magazine, Eurobanker κ.ά.). Τα τελευταία έξι χρόνια «οδηγεί» το 4Drivers με συμμετοχή αρθρογράφων που εκτιμούν την αντικειμενική ενημέρωση, την απόλαυση της οδήγησης και τη δημιουργική ματιά. Ταυτόχρονα, εκδίδει το Best of Cars και άλλες concept εκδόσεις. Οι φήμες λένε πως με τόση κατανάλωση βενζίνης, βαρύνεται για σημαντικό μέρος της τρύπας του όζοντος. Δηλώνει ένοχος.

Texting: 21 μέτρα ρίσκου. Πόσο αξίζουν τα μηνύματα;

Κόφ'το, κλείσ' το, άσ' το για αργότερα το κινητό. Υπακοή και σεβασμός απ΄όλους μας, ειδικά τους σκεπτόμενους Πραγματικούς Οδηγούς που οφείλουν να θέτουν το παράδειγμα. 21 μέτρα ρίσκου είναι πολλά

Ο Τζέιμς Χαντ του καλοκαιριού

«Μόλις 45 χρόνια πρόλαβε να ζήσει ο Χαντ. Ήταν αρκετά για να τα κάνει όλα. Να κυνηγήσει το όνειρό του οδηγώντας στο απώγειο του σπορ, τη Φόρμουλα 1. Αλλά και να κοιμηθεί με περισσότερες από 5.000 γυναίκες»

Καθαρόαιμη Lancia Rally 037

Το αυτοκίνητο-σταθμός πουλήθηκε έναντι €770.000...

Γιατί δεν βλέπεις συχνά τις Lotus στο δρόμο;

«Όσο και να γκρινιάζουμε πως θέλουμε αγνά και παρθένα driver's car, όταν έρθει η ώρα να βγουν τα χρήματα απ' την τσέπη βγαίνει ο πιο ασφαλής εαυτός μας στην επιφάνεια. Ελαχίστων εξαιρουμένων. Κάποιων τολμηρών με Lotus, για παράδειγμα»

Υπερβολικά ηδονιστικό. Για το Miami του ’90

Αυτοκίνητα με γωνίες που μπορούσαν να σουβλίσουν αμνοερίφια, bodybuilders, ηδονισμός και ναρκωτικά. Το Miami της δεκαετίας του ’90 ξαναζεί μέσα από τις σελίδες ενός νέου βιβλίου

Έχουμε καύσωνα. Αλλά πόσους βαθμούς έχει μέσα το αυτοκίνητό σου;

Αν δεν έχετε κλειστό γκαράζ, ακόμα και μία απλή ηλιοπροστασία κάνει τη δουλειά της