O Nόμος του μπλοκέ

Post date:

Author:

Category:

Μπλοκέ

Καλά κρυμμένο και άκρως petrolhead εξάρτημα. Το μπλοκέ διαφορικό συνεχίζει να είναι ένα εξάρτημα για το οποίο ένας πραγματικός οδηγός αξίζει να επιμείνει

”Χωρίς μπλοκέ δεν πας πουθενά”. Σοφά τα λόγια του φίλου μου του Δημήτρη που έχει γράψει θητεία πλαγιολισθαίνοντας.

- Διαφήμιση-

Υπάρχει τίποτα καλύτερο για να απολαύσεις ένα σοβαρό πισωκίνητο;

Έχεις καλύτερη ελκτική πρόσφυση, στρίβεις καλύτερα καθώς, με το που ”αισθάνεται” το σύστημα τον εσωτερικό τροχό να ολισθαίνει, στέλνει ροπή στον άλλον και, βέβαια, για όποιον λατρεύει το παντιλίκι, το μπλοκέ είναι απλά το φάρμακο για τη βαρειά και αθεράπευτη νόσο. 

Βοηθάει τη μείωση της υποστροφής στις εξόδους καθώς η μουσούδα ελαφρώνει στην επιτάχυνση, αλλά και πληγώνει εγωισμούς αν είσαι αδαής. Ειδικά αν είναι επιθετικά σεταρισμένο, μπορείς να ”γυρίσεις” για πλάκα. 

Μέσω αυτής της στήλης προτείνουμε την επιβολή τοποθέτησής του σε κάθε σπορ αυτοκίνητο που θέλει να σέβεται τον εαυτό του. Θα λέγεται ο Νόμος του Μπλοκέ

Γιατί όταν πλέον ζούμε στην εποχή του ”ψευδομπλοκέ”, των ηλεκτρονικών gadgets και της τεχνητής υποβοήθησης, πρέπει να αποδεχτείς τη νέα πραγματικότητα.

Θα μάθεις να ελέγχεται ο τροχός που ολισθαίνει με τις συνήθως όχι και τόσο διακριτικές επεμβάσεις του ESP. Και επειδή οι σένσορες θα ”τσιμπούν” τον τροχό με τα φρένα, θα χάνεις φόρα. Αλλά θα μένεις στο δρόμο…

Το αναφέρουμε γιατι ακούμε συχνά να διαφημίζεται το ”ηλεκτρονικό μπλοκέ” ή ”eLSD” ως το νέκταρ των θεών. Είναι αλήθεια πως με τα ηλεκτρονικά εξελιγμένα σε τέτοιο βαθμό σήμερα, το όποιο torque vectoring μπορεί να κάνει θαύματα. Και, βέβαια, να μην πάρει κανείς χαμπάρι. 

Όταν έχουν εξελιχθεί από γενιά σε γενιά τόσο πολύ τα E.S.P. ώστε μέρος της χαρτογράφησής τους να περιλαμβάνει το ”ψευδομπλοκέ”, όσο και να χτυπιέται κάτω ο μηχανικός, όταν φτάνει η απόφαση στον μάνατζερ για να βάλει την τελική υπογραφή, ο τελευταίος δεν βρίσκει το λόγο να δώσει ευρώ παραπάνω για κάτι που ελάχιστοι πλέον οδηγοί αντιλαμβάνονται. 

Είναι η τελική απόδειξη της νίκης των marketeers έναντι των μηχανικών. Πάντα υπήρχε κόντρα εντός εταιρειών ανάμεσα στα λευκά κολάρα του marketing και τις petrolhead αρτηρίες των μηχανικών. Κερδίζουν τα πρώτα.

Και το πρόβλημα ξέρετε ήδη ποιο είναι. Είναι το χρήμα. Το μπλοκέ κοστίζει. Το φευδομπλοκέ έρχεται τσάμπα με ένα καλό electronic stability program. Οπότε…

Σε έναν ιδανικό κόσμο, δεν θα μπορούσε να βγει ένα καθαρόαιμο χωρίς κάποιο διαφορικό περιορισμένης ολίσθησης. Τα Αudi Quattro είχαν Torsen. Τα καλά Subaru τη φτηνή σχετικά, αλλά αποτελεσματική στην πράξη, λύση του viscous coupling. Και οι Integrale είχαν ”τοστ ανάμεικτο”: στο κέντρο viscous και πίσω Torsen

Βέβαια, τα παλιάς πλέον τεχνολογίας μπλοκέ που λειτουργούν με τη διαφορά ροπής μεταξύ τροχών (torque sensing), έχουν την τάση να φθείρονται, ανάλογα πάντα και με το στυλ οδήγησης. Και έτσι, ακόμα και με λιγότερα από 100.000 km στο οδόμετρο να έχεις θέμα αξιοπιστίας. 

Μιλώντας πάντως για κατασκευαστές που σεβάστηκαν το Νόμο του Μπλοκέ, πώς μπορείς να μη μιλήσεις για το M-Division

Πιστεύουμε βαθύτατα πως ένας σοβαρός λόγος που η BMW δημιούργησε κοινό είναι η φυσική της τάση για επαγγελματκού επιπέδου πλαγιολίσθηση, ακόμα και στα αυτοκίνητα παραγωγής.

Η M3, για πολλούς η βασίλισσα της πλαγιολίσθησης, επιμένει στο L.S.D. Και τα τελευταία χρόνια, από την E46 μέχρι το τέλος της ζωής της Ε92, χρησιμοποιεί το ίδιο βασικά σύστημα

Το διαφορικό με τον κωδικό ”Visco Lok” της προμηθεύτριας εταιρείας GKN είναι εξαιρετικά εξελιγμένο και έχει μια φυσική τάση για παντιλίκι.

Για κάποιους, ωστόσο, θεωρήθηκε ως ιδιαίτερα απαιτητικό σε ένα δυνατό πισωκίνητο, καθώς αν πάταγες βαθιά το γκάζι ακόμα και σε υψηλές ταχύτητες, μπορούσες να προκαλέσεις υπερστροφή ισχύος.

Και γι αυτό, αρχής γενομένης με τις πρόσφατες M5 και M6 με το ETM (electronic torque manager), η μετάβαση από την ουδέτερη συμπεριφορά προς την υπερστροφή γίνεται πιο ομαλά, καθώς ελέγχονται περισσότεροι παράμετροι.

Ναι, ο Νόμος του Μπλοκέ αντιστέκεται. Αλλά με μεγάλη προσπάθεια. Λέγεται πως αποτελεί πλέον πολύ μικρό μερίδιο κερδών για τους προμηθευτές. Αν λοιπόν το κοινό ξεμάθει, ποιος ο λόγος να δαπανώνται εκατομμύρια;

Η μόνη ελπίδα φαίνεται να είναι αυτοί οι ελάχιστοι κατασκευαστές που επιμένουν, οι petrolheads που σνομπάρουν το τεχνολογικό overdose και οι αγωνιστικοί πελάτες. God bless them.

Photo: Κωνσταντίνος Σφίτης

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει