Αυτοκίνητα που αγαπήσαμε: BMW Z4M Roadster vs Mercedes SLK55 AMG

Post date:

Author:

Category:

BMW Z4M δοκιμη

 

Το να οδηγείς σε σκηνικό ταινίας του Αγγελόπουλου δύο κορυφαία roadsters που κανονικά φτιάχτηκαν για να χαίρεσαι τον ήλιο, που βγάζουν 300 τόσους ίππους και που φυσικά είναι πισωκίνητα, είναι σαν να πηγαίνεις με τις γόβες στα χωράφια. Survivor

 

Λογότυπα με σημασία για δυο αυτοκίνητα της περασμένης δεκαετίας που αποτέλεσαν όνειρο για πολλούς. Τα βρίσκεις σήμερα στις αγγελίες σε τιμές μεταπωλητικής καταστροφής και χωρίς φόρους πολυτελείας. Όποιος »αντέχει» τα κυβικά, ας τολμήσει

Κατευθυνομαι προς τις στροφές της Υλίκης, ο αισθητήρας βροχής της Ζ4Μ τα έχει τετρακόσια και ρίχνω κλεφτές ματιές στον εσωτερικό μου καθρέφτη. Είναι ωραίο να βλέπεις το σπρέι από τα πίσω λάστιχα. Δεν ξέρω γιατί είναι ωραίο. Απλώς είναι. Και σκέφτομαι ότι ο Clarkson πρέπει να έχει πρόβλημα. Κάπου έγραψε ότι η έκδοση Z4M Coupé είναι «το χειρότερο αυτοκίνητο στην ιστορία της Μ».

 

Τώρα, αυτό, είναι βαριά κουβέντα. Γιατί εφόσον η Coupé είναι πολύ πιο άκαμπτη από την ανοιχτή Z4 που οδηγώ (άρα, θεωρητικά, είναι καλύτερη), εφόσον έχει ακόμα πιο γρήγορο τιμόνι (θεωρητικά, επίσης καλύτερο) και αν το μπλοκέ διαφορικό που δόξασαν εδώ και χρόνια τα χαρούμενα καπούλια της Μ3 είναι ρυθμισμένο για ακόμα καλύτερο traction… και παρ’ όλα αυτά η Z4M Coupé είναι το «χειρότερο αυτοκίνητο στην ιστορία της Μ», τότε, sorry, τι μπορεί να είναι η Roadster; Και γιατί πρέπει να το ανακαλύψω εγώ σήμερα που βρέχει καρέκλες; Οδηγώ και σε σκέφτομαι, Jeremy, γιατί εμένα μου αρέσει εδώ.

 

Μπροστά μου βρίσκεται ένα κομμάτι αναφοράς της Αθηνών-Λαμίας, οι απλωτές parabolica της Υλίκης, που εμπνέουν ασφάλεια με την τσιμεντένια μπάρα στη μέση και η BMW Z4M Roadster (για οικονομία στο εξής θα τη λέω «Μ», σκέτο) σε συνθήκες κατακλυσμού με προκαλεί να δοκιμάσω τα όρια της πρόσφυσής της.

 

Με απαλές κινήσεις στο χωστό τιμόνι με την υπερβολικά ίσως χοντρή στεφάνη, δίνοντας χρόνο για την επόμενη καμπύλη και με μία σχέση πάνω στο κιβώτιο για να μην είναι νευρική η μετάδοση το grip εντυπωσιάζει

Έχω την αίσθηση πως, καθώς το αμάξωμα πίσω είναι κοντό και, καθώς το σώμα μου σχεδόν κάθεται μπροστά από τον πίσω άξονα, όλη αυτή η φόρτιση λειτουργεί ευεργετικά για το traction αυτής της μαύρης αλητείας και το λαμπάκι του DSC παραμένει καθησυχαστικά σβηστό.

 

Από μπροστά έχω και το soundtrack. Ακούγεται ένα γεμάτο, μπάσο, αν και μερικές φορές κουραστικό συνοδευτικό (όχι, δεν είμαι ιερόσυλος) που ή σε πωρώνει ή σε εξοντώνει, ανάλογα με το πόσες ώρες έχεις κοιμηθεί το προηγούμενο βράδυ. Ναι, κάνει αντήχηση (η οποία ωστόσο ελαχιστοποιείται όταν είναι ανοιχτό), δεν κάνει το χαρακτηριστικό μεταλλικό «τσίγκο» όπως έκανε στην M3 αλλά είναι αντρικός ήχος που δεν τα πάει καλά με το ηχοσύστημα γιατί θα πέσεις στα ναρκωτικά από τα ντεσιμπέλ δωματίου.

BMW Z4M κινητηρας

 Είμαι της άποψης πως πρόκειται για τον 6κύλινδρο στην καλύτερη εκδοχή της περασμένης δεκαετίας, ένα κόσμημα που όσο ανεβαίνουν οι στροφές τόσο περισσότερο βρίσκεται στο στοιχείο του, ένα εξαπετάλουδο τεχνούργημα, με 105 άλογα στο λίτρο που σε μερικά χρόνια οι βαριεστημένοι 50άρηδες θα ενοχλούνται καθώς πρέπει να φτάσεις τις 4.900 για να δεις τη μέγιστη ροπή του (σε σχέση, ας πούμε, με μια 335i που πυροβολεί από το ρελαντί)

Να πούμε, επίσης, πως πρόκειται για τα καλύτερα φρένα που είχαμε δοκιμάσει σε BMW, τόσο όσον αφορά την αντοχή στη χρήση όσο και στην αποτελεσματικότητα, καθώς, επιτέλους, έσπασε ο διάολος το ποδάρι του και άκουσαν οι άνθρωποι τις φωνές του ειδικού τύπου τοποθετώντας το έτοιμο υλικό από την CSL που στο σχετικά ελαφρύ σασί κάνει θαύματα.

 

Με αυτές τις προδιαγραφές θα μπορούσες να πεις ότι η Z4 είναι μια Μ3 με λίγα λιπαρά (1.410 vs 1.580 κιλά και ακόμα καλύτερες επιδόσεις ) για ανθρώπους που θέλουν όλη τη μηχανολογική κληρονομιά της τελευταίας μη δίνοντας και πολλά φράγκα για χώρους, άνεση ή την απόλυτη ομοιογένεια. Ή και κυριολεκτικά. Μη δίνοντας δηλαδή και απίστευτα πολλά χρήματα αφού τα τότε 78.300€ την έκαναν μια από τις φτηνότερες Μ της γκάμας.

 

Τις βαθυστόχαστες αυτές σκέψεις του κινούμενου Βούδα τις διακόπτουν δύο πράγματα. Το πρώτο είναι κάποια νευρικότητα του μπροστινού μέρους στα πολλά. Μη φαντάζεστε τίποτα ανησυχητικό, το αυτοκίνητο είναι σαφώς πιο σωστά τοποθετημένο από την τρίλιτρη Z4 Coupé και αυτό είναι ένα δείγμα του πώς καταφέρνει η M GmbH να αξιοποιεί την εκάστοτε βάση στο maximum των δυνατοτήτων της. Παρότι ξεσκούφωτη… Αν το «νευρικότητα» μας φοβίζει να το αλλάξω και να το πω «αυξημένη ευελιξία».

 

Το δεύτερο που με κάνει να κομπιάσω είναι ένα ξερός, κακός, πολύ κακός ήχος. Σαν να με προσπερνά μαζεμένο το πρωτάθλημα NASCAR. «Ρρρρρρροοοοααααααρρρρρ…» ακούστηκε και ο βρυχηθμός διαπέρασε την υφασμάτινη κουκούλα της Μ, σκέπασε το αρρενωπό straight six και έμεινα να χαζεύω τα καπούλια μιας SLK που δεν βλέπεις κάθε μέρα.

 

Ο V8 δεν θα μπορούσε να είναι πιο διαφορετικός σε χαρακτήρα από τον πρίγκιπα του Μονάχου. Ένας θηριώδης ατμοσφαιρικός αυτήν τη φορά (σε σχέση με τον V6 με τον κομπρέσορα της προηγούμενης έκδοσης), με περιεχόμενη γωνία 90 μοιρών, που αποδίδει 360 ίππους με τη βεβαιότητα μιας δύναμης που έρχεται με τη σκέψη. Και πολύ χαλαρά.

 Η νέα, τότε, γενιά του κτήνους από τη Στουτγάρδη -που ξεριζώνει τα κλισέ που μπορεί να έχουν ανέραστοι Mercedes haters στο μυαλό τους προτού οδηγήσουν μια AMG- αποδίδει 65,8 ίππους στο λίτρο, μια αναλογία που θυμίζει είτε αμερικάνικο muscle car

Στο μπρονζέ καπάκι του κινητήρα υπάρχει και η σχετική πλακέτα με την υπογραφή του αξιότιμου κυρίου Stefan Franz καθώς ένας μηχανικός είναι υπεύθυνος για τη συναρμολόγηση του μοτέρ και μόνο ο Stefan μπορεί να γνωρίζει το πουσάρισμα που αντέχει ακόμα ένας τέτοιος πληθωρικός κινητήρας.

 

Είναι εξωπραγματική αυτή η ροπάκλα των 52,0 kgm που εκμηδενίζει αποστάσεις. Ποια Υλίκη, ποια Αθηνών-Λαμίας; Τρώει τις Αutostrada σαν σπαγκέτι, καταπίνει τις Αutobahn χωρίς σκέψη και κάνει, έτσι ενδεικτικά, τα 80-120 χλμ./ ώρα σε ΤΡΙΑ δευτερόλεπτα. «Ένα, δύο, τρία. Εκατόν είκοσι».

 

 Και εκεί παθαίνεις μια κρίση. Αυτό το οριζόντιο bungee jumping μπορεί να σου προκύψει είτε με άπειρα κυβικά είτε με διπλά turbo και όταν θυμηθείς πως στο σώμα μιας SLK οι άνθρωποι χώρεσαν 5,4 λίτρα και με ένα απλό kick down μπορείς να αφήσεις drop dead τον ορίζοντα γοητεύεσαι ανεπανόρθωτα.

 

Σε επίπεδο εντυπώσεων το ότι δεν χρειάζεται να κατεβάσεις, να περιμένεις τις στροφές να ανέβουν, να συμφιλιωθείς με το θόρυβο (η καμπίνα της AMG είναι πιο ήσυχη και από το Ίδρυμα Ανιάτων) αποτελεί εμπειρία.

Mercedes SLK55

 Το σημαντικό για τη Mercedes είναι πως κατάφεραν να ενσωματώσουν αυτή την κτηνώδη ροπή στο πιο φιλικό πισωκίνητο που μπορεί να σου τύχει. Δεν βγάζει μούτρα, εκτός αν το πιέσεις πολύ σε εναλλαγές κατεύθυνσης, έχει κάποιες σχετικές κλίσεις που όμως δεν φοβίζουν, το πίσω μέρος ελέγχεται σαν υπάκουο Λαμπραντόρ χάρη στα πολλαπλά ηλεκτρονικά και γενικά είναι τόσο ισορροπημένο και εύκολο στον οποιοδήποτε που έτσι μάλλον εξηγείται γιατί μπορώ και στρίβω χωρίς στρες στη μουλιασμένη εθνική

Κάθεσαι στο κάθισμα με την αλκαντάρα, έχεις σαφώς περισσότερο χώρο στη διάθεσή σου, συζητάς, δεν σου έχει μούτρα η γυναίκα σου αφού αισθάνεται κυρία, αλλάζεις από τα σωστά τοποθετημένα paddles του αυτόματου 7G-Tronic (ευτυχώς, μας τελείωσαν τα κουμπάκια στο τιμόνι) ακούς μουσική σαν άνθρωπος, εκτελείς ό,τι κάτσει και όλο αυτό γίνεται χωρίς άγχος, χωρίς τις όποιες ιδιαίτερες ικανότητες, αρκεί μόνο ο εγκέφαλος να υπολογίζει σωστά τις αποστάσεις γιατί τελειώνουν γρήγορα τα μέτρα.

 

Μέσα από την Μ βλέπω εγώ τώρα το σπρέι από τους πολυάκτινους τροχούς που θυμίζουν τις αγωνιστικές Mercedes, το πρησμένο look, τους αεραγωγούς που θρέφουν με αέρα τα 6πίστονα με τις ασημένιες δαγκάνες (δεν θα μπορούσαν και οι αντίστοιχες της Μ να έχουν ένα λογότυπο της προκοπής και να μη φαίνονται σαν να τις έβαψες με καραμπογιά;).

 

Μη λέω πολλά, η AMG είναι επιβλητική και δεν περνά απαρατήρητη εκεί που αν δεις μια Z4M να έρχεται στον καθρέφτη σου μπορεί και να την μπερδέψεις με τρίλιτρη. Ναι, το καπό της έχει δύο ακμές κατά μήκος αλλά είναι πιο μαζεμένη, πιο αθλητική αν θέλετε. Η BMW έχει επίσης δύο στοιχεία που από μόνα τους σημειολογούν.

 

Σφιχτός επιλογέας, θυμίζει short shift από Μ3, βαρύς σχετικά και σε συνδυασμό με τον ευαίσθητο επιλογέα μπορεί να κάνει τα σταμάτα-ξεκίνα μία λεπτή διαδικασία αλλά είναι μέρος ενός χαρακτήρα πιο ασυμβίβαστου.

Mercedes SLK55 test

 Θα ήθελα πολύ να έβγαζε η AMG και μια έκδοση με χειροκίνητο κιβώτιο, αλλά ξέρω πως οι προσευχές μου δύσκολα θα εκπληρωθούν, αφού οι μεγάλες ροπές δεν σηκώνουν εύκολα τις χειροκούνες, άσε που οι κατασκευαστές δεν έχουν τη διάθεση να τους έρχεται ο κάθε πικραμένος και να τους διαμαρτύρεται ότι μύρισε ο δίσκος του

Ακόμα κι έτσι δεν είναι τυχαίο ότι η AMG δεν επιτρέπει τις στροφές να ξεπεράσουν κάποιο όριο ακόμα και σε φάση επιτάχυνσης στο φανάρι, ενώ το καλύτερο πρόγραμμα του 7τάχυτου κιβωτίου που δεν αφήνει χιλιογραμμόμετρο να πάει χαμένο είναι το S και όχι όπως θα φανταζόταν κανείς το Μ (βλ. ψευτοmanual) αφού αν χτυπήσεις κόφτη η διαδικασία είναι πιο αργή και από τον Χατζηνικολάου στα νιάτα του.

 

Το δεύτερο είναι το αιώνιο ζήτημα του ESP ή πέστε το όπως θέλετε. Ε, λοιπόν, αν δεν με απατά η μνήμη μου, αυτή η BMW πρέπει να είναι το μοναδικό αυτοκίνητο στην γκάμα που το κουμπί στην κονσόλα δεν γράφει DTC αλλά DSC (δηλαδή μια λειτουργία λιγότερη) και κυρίως δεν χρειάζεται να το κρατήσεις πατημένο για μερικά δευτερόλεπτα για να το απενεργοποιήσεις. Το πάτησες; Είσαι free.

 Tώρα θα πείτε και γιατί να το πατήσεις, μια χαρά δεν είναι; Όχι. Δεν είναι μια χαρά γιατί η Z4 είναι ένα αυτοκίνητο που διέθετε το καλύτερο μπλοκέ που κυκλοφορούσε και μόνο για αυτό δείχνει φτιαγμένο για να οδηγείται περισσότερο από το σβέρκο και λιγότερο με έναν ντελικάτο, flow τρόπο όπως συμβαίνει, ας πούμε, με μια Boxster

Αντίστοιχα ενδεικτικό είναι πως η ιδεολογία της Mercedes για πάση θυσία ασφάλεια δεν διαταράσσεται ακόμα και σε μια AMG. Πλέον, στα σημερινά μοντέλα, η λογική της Mercedes έχει αλλάξει και επιτρέπει την πλήρη απενεργοποίηση των ηλεκτρονικών στα ειδικά της μοντέλα. Τότε, όμως, στα χρόνια της SLK55 AMG, ήταν ακόμα επιφυλακτική.

 

Η 55άρα είναι ασφαλής παντού και πάντα, εκεί που τη «γυρνάς» για να φωτογραφίσει ο μάχιμος Κούτος (ο οποίος είχε ποτιστεί με περισσότερο νερό και από τη λίμνη του Μαραθώνα) ξαναμπαίνει το ESP και την επαναφέρει στην τάξη.

 

Είπαμε, κυρία για συμβίωση, για το κάθε μέρα και όχι κορίτσι του Σαββατοκύριακου, όπως επιμένει να είναι η BMW. Με χώρο αποσκευών που δεν θυμίζει μινιατούρα, με οροφή state of art, η κυρία από τη Στουτγάρδη είναι μια καλή αφορμή για να πεταχτείς Θεσσαλονίκη και να δεις τα καρντάσια.

 

Σύμφωνοι, τα 91.000€ της βασικής ακούγονταν πολλά ακόμα και τότε που την οδήγησα επί ελληνικού Top Gear, η κατανάλωση μπορεί να ξεπεράσει και το ορόσημο των 20 λίτρων αλλά όταν ακούς την οργή του NASCAR και νιώθεις ιπτάμενος και gentleman τα ξεχνάς. Αν τα έχεις….

 

Την ίδια στιγμή, κάτω από τις ντελικάτες γραμμές του Bangle κρύβεται ένα πιο ξυράφι-μηχάνημα, ένα σύστημα διεύθυνσης βαρύ αλλά και ένας πιο διασκεδαστικός τρόπος μετακίνησης. Πέστε τον και παράδεισο του drifter. Αν δεν σας αρέσει αυτό το στιλ, μην την πάρετε. Η Ζ4 Μ θα σας κουράσει. Και μια τρίλιτρη την κάνει τη δουλειά.

 

Προσωπικά, κάθε φορά που έμπαινα στην Μ, είτε στις φουρκέτες του Ελικώνα είτε στα στενά της γειτονιάς μου, αισθάνθηκα πως με αυτό το αυτοκίνητο είχα την ευκαιρία να γίνω καλύτερος οδηγός, να βελτιώσω τον έλεγχο με το γκάζι, να ισορροπήσω ένα σασί που μπορεί να είναι στενό, κουραστικό και βαβουριάρικο, αλλά, ταυτόχρονα, εκφράζει και τον καλοδεχούμενο ζαμανφουτισμό μιας εταιρείας να φτιάχνει αυτοκίνητα πάνω σε μια ολίγον τι ρετρό συνταγή.

 

Περνάω τα διόδια στο Σχηματάρι, η κυρία μού δίνει βαριεστημένα ρέστα. Τη δικαιολογώ. Κάνει μια από τις πιο βαρετές δουλειές στον κόσμο. Άλλος πλανήτης…

Photo: Γιώργος Κούτος

Το 4Drivers δεν ταυτίζεται κατ΄ανάγκην με τις απόψεις των αρθρογράφων που φιλοξενεί, ενώ, ταυτόχρονα, ενθαρρύνει την ελευθερία γνώμης των contributors προς μια ευρύτερη αντίληψη της αυτοκίνησης.

Διαβάστε μας (και) στο Protagon

Ίσως να σ’ αρέσει

Γιάννης Κωνσταντόπουλος
Γιάννης Κωνσταντόπουλος
Ο Γιάννης Κωνσταντόπουλος έχει περισσότερες από δύο δεκαετίες στο χώρο των Media και του Ειδικού Τύπου (Car Magazine, Top Gear, Esquire, Porsche Magazine, Eurobanker κ.ά.). Τα τελευταία έξι χρόνια «οδηγεί» το 4Drivers με συμμετοχή αρθρογράφων που εκτιμούν την αντικειμενική ενημέρωση, την απόλαυση της οδήγησης και τη δημιουργική ματιά. Ταυτόχρονα, εκδίδει το Best of Cars και άλλες concept εκδόσεις. Οι φήμες λένε πως με τόση κατανάλωση βενζίνης, βαρύνεται για σημαντικό μέρος της τρύπας του όζοντος. Δηλώνει ένοχος.

Texting: 21 μέτρα ρίσκου. Πόσο αξίζουν τα μηνύματα;

Κόφ'το, κλείσ' το, άσ' το για αργότερα το κινητό. Υπακοή και σεβασμός απ΄όλους μας, ειδικά τους σκεπτόμενους Πραγματικούς Οδηγούς που οφείλουν να θέτουν το παράδειγμα. 21 μέτρα ρίσκου είναι πολλά

Ο Τζέιμς Χαντ του καλοκαιριού

«Μόλις 45 χρόνια πρόλαβε να ζήσει ο Χαντ. Ήταν αρκετά για να τα κάνει όλα. Να κυνηγήσει το όνειρό του οδηγώντας στο απώγειο του σπορ, τη Φόρμουλα 1. Αλλά και να κοιμηθεί με περισσότερες από 5.000 γυναίκες»

Καθαρόαιμη Lancia Rally 037

Το αυτοκίνητο-σταθμός πουλήθηκε έναντι €770.000...

Γιατί δεν βλέπεις συχνά τις Lotus στο δρόμο;

«Όσο και να γκρινιάζουμε πως θέλουμε αγνά και παρθένα driver's car, όταν έρθει η ώρα να βγουν τα χρήματα απ' την τσέπη βγαίνει ο πιο ασφαλής εαυτός μας στην επιφάνεια. Ελαχίστων εξαιρουμένων. Κάποιων τολμηρών με Lotus, για παράδειγμα»

Citroën C5 Aircross. Το Citroën της δεκαετίας πάει «σφαίρα»

«Το Citroën C5 Aircross SUV μάλλον δικαιολογημένα μόλις έκανε επίδοση-ρεκόρ για τη μάρκα. Τολμηρό, άνετο, τόσο ποιοτικό όσο ποτέ και με χαρακήρα τυπικά Citroën»